Czynnik ludzki pozostaje główną przyczyną incydentów przemysłowych — w branży jądrowej wskaźnik ten może sięgać 95%. Posiadanie nowoczesnego sprzętu oraz certyfikowanego systemu zarządzania środowiskowego (np. według normy ISO 14001) samo w sobie nie gwarantuje braku naruszeń. System zarządzania stanowi zestaw reguł i to właśnie kultura bezpieczeństwa pozwala zintegrować w tych regułach człowieka, przekształcając formalne wymagania w świadome działania każdego pracownika.
Podczas wystąpienia eksperci analizują, jak przetransformować podejście do gospodarowania odpadami przez pryzmat kultury bezpieczeństwa środowiskowego, łącząc teoretyczne koncepcje zrównoważonego rozwoju z praktycznymi studiami przypadków z Novovoronezh NPP.
Jednym z najbardziej złożonych punktów styku systemu zarządzania i realnej praktyki produkcyjnej jest działalność firm podwykonawczych. W Novovoronezh NPP zrealizowano projekt pilotażowy, który pozwolił uporządkować ten proces, począwszy od etapu procedur zakupowych.
Dodatkowe wymagania z zakresu ochrony środowiska są obecnie włączane bezpośrednio do specyfikacji technicznych. Przed wejściem na teren zakładu wykonawca jest zobowiązany przedstawić harmonogram wytwarzania odpadów oraz schematy ich wywozu w ramach projektu organizacji robót (POR). Specjaliści ds. ochrony środowiska elektrowni z wyprzedzeniem weryfikują te dane pod kątem zgodności z obowiązującymi normami. Pozwala to jednoznacznie rozgraniczyć prawo własności do odpadów, uniknąć przekroczenia limitów i w konsekwencji zapobiec opłatom ponadnormatywnym wpływającym na wyniki finansowe przedsiębiorstwa.
Dla personelu liniowego podwykonawców opracowano przejrzyste schematy gospodarowania odpadami, które są umieszczane bezpośrednio w miejscach prowadzenia prac. Na schematach zwizualizowano, dokąd dokładnie (do jakiego pojemnika) pracownik powinien umieścić czyściwo, złom czy niedopałki elektrod spawalniczych, kto ponosi za to odpowiedzialność oraz dokąd odpad trafi w dalszej kolejności. Takie obrazowe przedstawienie pomaga specjalistom nieposiadającym głębokich kompetencji ekologicznych bezbłędnie realizować wymagania na swoim stanowisku pracy.
Rozwój kultury bezpieczeństwa prowadzi bezpośrednio do doskonalenia procesów technologicznych i redukcji kosztów. W wystąpieniu szczegółowo omówiono podejście do optymalizacji gospodarowania materiałami lakierniczymi oraz izolacją termiczną.
Na przykład podczas prac remontowych z użyciem materiałów lakierniczych podwykonawcy napotykają ograniczenia ochrony przeciwpożarowej dotyczące objętości magazynowania na terenie zakładu. Wdrożona procedura pozwala na stosowanie małych pojemników do prac codziennych i zwracanie ich do magazynu w celu wielokrotnego użycia. Po zakończeniu prac zdawane są zarówno małe, jak i duże pojemniki. Znacząco zmniejsza to objętość odpadów III i IV klasy niebezpieczeństwa, które wymagają kosztownej utylizacji.
Kolejnym reprezentatywnym przykładem jest praca ze zdemontowaną izolacją termiczną (wełną żużlową), która należy do pyłotwórczych odpadów rakotwórczych. Wspólnie z podwykonawcami wdrożono proces prasowania mat bezpośrednio w miejscu demontażu za pomocą mobilnej prasy. W efekcie odpad przestaje pylić, zmniejsza się ryzyko pożaru oraz narażenie układu oddechowego personelu, a koszty transportu skompaktowanego materiału na składowisko spadają niemal dziewięciokrotnie.
Architektura bezpieczeństwa środowiskowego opiera się na czterech elementach: zaawansowaniu technologicznym, systemach zarządzania, wykwalifikowanym personelu i kulturze bezpieczeństwa. Ostatni element jest najmniej kosztowny finansowo, ale wymaga stałego zaangażowania liderów i pracowników. Dojrzałość przedsiębiorstwa w tym obszarze można ocenić w skali od poziomu patologicznego (ignorowanie wymagań) do generatywnego (wspólna świadomość bezpieczeństwa).
Dojrzała kultura nie kończy się na ogrodzeniu zakładu. Prelegenci podkreślają znaczenie zaangażowania rodzin pracowników i mieszkańców lokalnej społeczności. I tak w mieście będącym siedzibą elektrowni zrealizowano wspólny z firmą Tatneft program zbiórki zużytych opon samochodowych od mieszkańców, co pozwoliło w ciągu dwóch lat przekazać do recyklingu ponad 46 ton odpadów, likwidując ich nagromadzenie w spółdzielniach garażowych.
Ponadto do badań składu morfologicznego odpadów angażowani są studenci uczelni kierunkowych. Praktyczna sortownia i analiza odpadów komunalnych obalają mity o obecności odpadów promieniotwórczych w śmieciach komunalnych i kształtują wśród młodzieży świadome myślenie ekologiczne.
Przeglądaj pełną bibliotekę najlepszych praktyk bezpieczeństwa przemysłowego
Przejdź do biblioteki