W rosyjskim ustawodawstwie istnieje pojęcie „sezonu pożarowego”. Zgodnie z ustawą federalną „O bezpieczeństwie pożarowym”, definicja sezonu pożarowego jest interpretowana jako: okres w roku od momentu stopnienia pokrywy śnieżnej do wystąpienia stabilnej deszczowej jesiennej pogody lub utworzenia się pokrywy śnieżnej. Łącznie sezon pożarowy w Rosji trwa od kwietnia do listopada. Sezon pożarowy dzieli się na okresy zagrożenia pożarowego oraz okresy braku zagrożenia pożarowego. Za najbardziej niebezpieczny okres uważa się czerwiec – sierpień.
Takie podejście wiąże się z realizacją przez organizację określonych działań ukierunkowanych na profilaktykę przeciwpożarową, zaostrzeniem wymogów bezpieczeństwa pożarowego, wzmocnieniem trybu dyżurów służb ratowniczych itp. Wszystkie te procesy są wdrażane przez przedsiębiorstwo w jednym celu – aby zminimalizować wszelkie możliwe ryzyka związane z pożarami i zapłonami w okresie letnim.
Zespół specjalistów ds. bezpieczeństwa pożarowego, po przeanalizowaniu wszystkich pożarów i zapłonów z kilku lat, doszedł do wniosku, że sezon pożarowy na dalekiej północy to nie tylko lato, ale także zima.
W okresie zimowym wielokrotnie wzrastają ryzyka:
Ryzyka te wymagają przeprowadzenia działań przed rozpoczęciem okresu zimowego, takich jak: przegląd elektrycznych urządzeń grzewczych, instalacji elektrycznej, kabli grzejnych, pieców na paliwo stałe, stworzenie w jednostkach zapasu podręcznego sprzętu gaśniczego przystosowanego do niskich temperatur itp. Ponadto nie należy zapominać o pracy uświadamiającej prowadzonej przez kadrę inżynieryjno-techniczną wśród personelu operacyjnego przedsiębiorstwa.
Podsumowując, można wyciągnąć wniosek, że sezon pożarowy to ryzyka całoroczne, którym musimy zapobiegać i w żadnym wypadku nie dopuszczać do pożarów i zapłonów. Zima nie wybacza błędów!