Historia manekina Annuszka
Czy wiedzieliście, jak powstał pierwszy prototyp manekina do nauki resuscytacji krążeniowo-oddechowej? Czyją twarz wykorzystano do stworzenia tego fantomu?
Zapewne wielu z Was się nad tym zastanawia. Ja zupełnie przypadkiem poznałam historię pochodzenia tego manekina.
Istnieje wiele wersji dotyczących tego, czyja twarz została wykorzystana przy tworzeniu manekina do..., ale najbardziej wiarygodna jest historia słynnej Nieznajomej z Sekwany.
Pod koniec XIX wieku na stole paryskiej kostnicy spoczęło ciało młodej dziewczyny.
Ciało szesnastolatki wyłowiono z Sekwany w pobliżu Luwru. Mimo upływu czasu nigdy nie ustalono jej tożsamości.
W tamtych czasach modne było wykonywanie odlewów, masek pośmiertnych zmarłych osób. Taką maskę wykonano również tej nieznanej dziewczynie. Odlew wystawiono w witrynie kostnicy i stał się on niezwykle popularny. Z maski pośmiertnej zaczęto robić kopie i je sprzedawać.
Przez 60 lat paryska topielica pozostawała bezimienna. Dopiero po 60 latach została „ożywiona” i otrzymała imię.
W 1958 roku norweski producent zabawek Åsmund Laerdal otrzymuje zamówienie na opracowanie manekina do ćwiczenia umiejętności reanimacyjnych.
Zleceniodawcą jest austriacki lekarz Peter Safar, autor kursów resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Åsmund Laerdal projektuje żeński manekin, kopiując twarz z maski paryskiej topielicy.
Manekin otrzyma nazwę Resusci Anne („Ożywiona Anna”). W ten sposób nieznana paryżanka zyskała swoje imię.
Od tego czasu „Annuszka” stała się wzorem dla wszystkich podobnych manekinów, a każdy, kto uczy się na fantomie, całuje 💋 paryską topielicę. Takich osób jest mnóstwo, dlatego Nieznajoma z Sekwany nazywana jest NAJCZĘŚCIEJ CAŁOWANĄ DZIEWCZYNĄ NA ŚWIECIE!!!!
