Rozwój kultury bezpieczeństwa w dużych przedsiębiorstwach przemysłowych nieuchronnie prowadzi do pytania o rolę lidera. Formalne przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy (BHP) nie zapewnia już trwałej redukcji wypadkowości. Na pierwszy plan wysuwa się świadome przywództwo. Jednak wdrażanie praktyk liderskich często spotyka się ze sceptycyzmem zarówno kadry zarządzającej niższego szczebla, jak i szeregowych pracowników, którzy postrzegają nowe inicjatywy jako dodatkowe obciążenie administracyjne.
W ramach wystąpienia eksperci Nornickel, Michaił Żiganow i Aleksiej Awramienko, analizują fundamentalne pytanie: czy koncepcja przywództwa w bezpieczeństwie jest niezbędna każdemu menedżerowi, czy to tylko hołd dla współczesnych trendów korporacyjnych. Opierając się na ogromnym doświadczeniu w transformacji kultury bezpieczeństwa w branży górniczo-hutniczej, prelegenci badają głębokie bariery, które powstrzymują menedżerów przed przejęciem proaktywnej odpowiedzialności za życie i zdrowie podwładnych.
Jednym z kluczowych problemów bezpieczeństwa przemysłowego pozostaje rozdźwięk między wartościami deklarowanymi przez najwyższe kierownictwo a rzeczywistym zachowaniem w miejscu pracy. Gdy przywództwo jest narzucane wyłącznie metodami dyrektywnymi, bez wyjaśnienia sensu i wartości, szybko staje się kolejnym narzędziem biurokratycznym, które nie wpływa na realne bezpieczeństwo.
Wystąpienie szczegółowo omawia mechanizm przejścia od tradycyjnego zarządzania nadzorczego do przywództwa angażującego. Eksperci pokazują, jak zmiana postaw osobistych kadry zarządzającej wyższego szczebla jest stopniowo przenoszona na poziom kierowników wydziałów, oddziałów i mistrzów. Szczególną uwagę poświęcono narzędziom rozwojowej informacji zwrotnej oraz behawioralnym audytom bezpieczeństwa. Podkreślono, że narzędzia te działają skutecznie tylko pod warunkiem szczerego zainteresowania menedżera poszukiwaniem przyczyn źródłowych niebezpiecznych zachowań, a nie karaniem winnych.
Rozwój potencjału liderskiego w obszarze BHP wymaga systemowego i długofalowego podejścia. Prelegenci dzielą się praktycznymi doświadczeniami w zakresie szkoleń, oceny i motywacji pozafinansowej kadry zarządzającej. Omówiono, jak budować otwarty dialog z pracownikami, aby wykrywać ukryte ryzyka, martwe punkty w procesach produkcyjnych i zapobiegać incydentom na długo przed ich wystąpieniem.
Ważnym aspektem poruszonym w raporcie jest kształtowanie kultury sprawiedliwego traktowania (Just Culture). Oznacza to prawo do niezamierzonego błędu i odejście od systemu karnego przy badaniu drobnych urazów i sytuacji potencjalnie wypadkowych (near miss). Tylko w atmosferze wzajemnego zaufania przywództwo przestaje być abstrakcyjnym hasłem i staje się codziennym narzędziem pracy służącym redukcji wypadkowości. Prelegenci podają przykłady tego, jak zmiana reakcji menedżera na zgłoszenie incydentu radykalnie zmienia poziom otwartości zespołu.
Przeglądaj pełną bibliotekę najlepszych praktyk bezpieczeństwa przemysłowego
Przejdź do biblioteki