Każdy specjalista ds. HSE poświęca dużo czasu na procedury oceny ryzyka zawodowego. Istnieje wiele metodologii, ale niestety nie wszystkie są doskonałe. Często podczas poszukiwania pierwotnych przyczyn wypadków dochodzimy do wniosku, że ryzyka zostały niedoszacowane, a przesłanki nie zostały w porę rozpoznane.
Jednocześnie pracownicy wykonujący daną pracę najszybciej zauważą te przesłanki i ryzyka, ale nie zawsze powiedzą o nich głośno. Przyczyny mogą być różne: obawiają się prania brudów publicznie, nie chcą narażać przełożonego, boją się kary lub w zespole panuje ogólne przekonanie, że „zawsze tak robiliśmy…”.
W tym artykule przyjrzymy się, jak przekształcić anonimową ankietę z formalności w skuteczne narzędzie do wyszukiwania i eliminowania ryzyk ukrywających się w „martwym punkcie” Twojego zakładu pracy, a także jak pomaga ona przejść do otwartego dialogu.
Dlaczego same obchody i kontrole to za mało?
Regularne, planowe obchody, audyty i kontrole mają istotną wadę: rejestrują sytuację w konkretnym momencie. Co więcej, w obecności kierownictwa i specjalistów ds. HSE pracownicy zazwyczaj przestrzegają wszystkich zasad, ale gdy tylko ci odejdą, wracają do swoich starych, nie zawsze bezpiecznych „dróg na skróty”.
To właśnie te odstępstwa od procedur i ukryte kompromisy między szybkością a bezpieczeństwem są przyczyną większości wypadków. Można się o nich dowiedzieć tylko w jeden sposób — pytając samych pracowników. Aby jednak uzyskać szczerą odpowiedź, należy zagwarantować im bezpieczeństwo psychologiczne. Takie bezpieczeństwo zapewnia anonimowa ankieta.
Zalety anonimowej ankiety w identyfikacji ryzyk
Praktyczny przewodnik: jak przeprowadzić skuteczną anonimową ankietę.
Krok 1. Określamy cel. Nie pytaj „o wszystko”. Skoncentruj się na konkretnym temacie: „Kluczowe zasady podczas prac na wysokości”, „Ergonomia miejsca pracy”, „Ryzyka podczas prac załadunkowych i rozładunkowych”.
Krok 2. Gwarantujemy 100% anonimowości. Korzystaj z zewnętrznych, dedykowanych serwisów internetowych do ankiet (Google Forms, Yandex Forms, SurveyMonkey itp.). Niezwykle ważne jest, aby nie zbierać żadnych danych osobowych: adresów IP, imion i nazwisk, danych o urządzeniu. Poinformuj pracowników o pełnej anonimowości na samym początku ankiety.
Krok 3. Układamy odpowiednie pytania. Ankieta powinna być na tyle krótka (5-10 minut), aby nie zniechęcić uczestników. Aby badanie było skuteczne, pytania muszą odpowiadać jego celowi, być konkretne, otwarte i skłaniające do refleksji. Dołącz do kwestionariusza pytanie o miejsce wystąpienia problemu – ta informacja jest niezbędna do szybkiej identyfikacji ryzyka i punktowego reagowania na problem.
Przykłady skutecznych pytań:
Krok 4. Komunikacja i uruchomienie. Rozsyłanie ankiety przez pocztę korporacyjną, komunikatory czy umieszczanie na tablicach ogłoszeń bez „żywej” komunikacji jest mniej skuteczne. Osobisty kontakt bardziej sprzyja otwartości i zaufaniu, ponieważ rozmówca może odczytać Twoje szczere intencje. Opowiadając o celach ankiety, koniecznie poinformuj pracowników, że:
Właściwa komunikacja to klucz do sukcesu.
Krok 5. Analiza wyników i podejmowanie decyzji. Wspólnie z bezpośrednim przełożonym udaj się na miejsce pracy, przeprowadź obserwację operacji, porozmawiaj z pracownikami, którzy bezpośrednio wykonują te czynności lub stykają się z ryzykiem. Ważne jest, aby nie urządzać przesłuchania, lecz zachęcić pracowników do otwartego dialogu, poprosić ich o opinię ekspercką: „Widzimy tutaj problem. Jak myślicie, jak można go rozwiązać?”. Zaplanuj i zrealizuj działania mające na celu eliminację/zmniejszenie ryzyka, w razie potrzeby eskaluj problem na wyższy szczebel.
Krok 6. Informacja zwrotna. To bardzo ważny etap! Bez tego kroku zaufanie zostanie nadszarpnięte, a następnym razem pracownicy raczej nie będą szczerzy.
Kto udziela informacji zwrotnej? – w idealnym przypadku bezpośredni przełożony wspólnie ze specjalistą ds. HSE.
Kiedy udzielać informacji zwrotnej?
Krok 7. Analiza skuteczności wdrożonych działań. Udaj się na miejsce pracy i poproś o informację zwrotną pracowników wykonujących daną operację. Zdarza się, że pierwsze rozwiązanie okazuje się nieskuteczne lub niewygodne w realizacji (czasochłonne, wymaga nadmiernego wysiłku fizycznego, pogarsza ergonomię miejsca pracy itp.). Jeśli rozwiązanie jest niewygodne, rośnie niezadowolenie i pojawia się ryzyko, że pracownicy nie będą z niego korzystać. Gotowość do udoskonalania rozwiązań pokazuje powagę Twoich intencji.
Przykład z praktyki. W anonimowej ankiecie kierowcy wielkogabarytowych ładowarek zgłosili, że aby wytrzeć przednią szybę z kurzu, muszą wchodzić na wysoką maskę. Pierwsze rozwiązanie — wydanie szczotek z wodą — nie przyjęło się (niewygodne, zostają smugi, przeszkadza kratka ochronna na przedniej szybie). Po uzyskaniu informacji zwrotnej od kierowców podjęto drugą, bardziej kosztowną, ale skuteczną decyzję: zainstalowano stacjonarne podesty serwisowe. Ryzyko zostało wyeliminowane.
Podsumowanie
Nieufność pracowników można przełamać tylko konsekwentnymi działaniami i dotrzymywaniem obietnic. Widząc realne rezultaty, pracownicy będą coraz częściej zgłaszać ryzyka, nie obawiając się konsekwencji. Doświadczenie zakładu Bystrinsky GOK pokazuje, że na początku przeprowadzania ankiet aż 80% „ukrytych” niebezpiecznych operacji było wykrywanych poprzez anonimowe badanie, ale dzięki systematycznej pracy i regularnej informacji zwrotnej odsetek ten spadł do 20%. Pracownicy uwierzyli, że ich głos ma znaczenie, i zaczęli otwarcie zgłaszać problemy.
Anonimowa ankieta pracownicza to nie tylko „odfajkowanie” w raporcie HSE. To szansa na zajrzenie do „kuchni” procesów produkcyjnych i dostrzeżenie tego, czego nigdy nie zobaczysz z biura lub podczas planowego obchodu.
Inwestując czas w stworzenie uczciwego systemu informacji zwrotnej, inwestujesz w to, co najcenniejsze — w ludzkie życie, zdrowie i stabilność produkcji.