W przypadku wykrycia jakichkolwiek odchyleń (ryzyk/naruszeń) pierwsze pytanie, jakie się pojawia, brzmi: „Co mamy z tym zrobić?”. Następnie uruchamiany jest proces burzy mózgów, czasem indywidualny, czasem grupowy, ale ukierunkowany na analizę przyczyn powstawania odchyleń i opracowanie skutecznych działań korygujących. W tym przypadku nie będziemy skupiać się na metodach analizy przyczyn, lecz przyjmiemy, że przyczyny zostały już określone i mają charakter systemowy. Na przykład, jeśli mówimy o wężu do płukania rurociągów technologicznych leżącym na drodze poruszania się personelu, to po prostu usuwając go z drogi, możemy ze zdziwieniem odkryć go jutro leżącego spokojnie w tym samym miejscu, czekającego na potencjalną ofiarę. W takim przypadku należy zrozumieć: dlaczego on się tam w ogóle pojawia za każdym razem? I czy istnieją podobne miejsca? Uzyskując odpowiedzi na te pytania, rozwiązujemy problem nie tylko u źródła, ale także zapobiegamy jego występowaniu w innych miejscach.
Istnieją jednak odchylenia i ryzyka, w przypadku których rzeczywiście należy przeprowadzić burzę mózgów i rozważyć wiele wariantów działań. Jednym z narzędzi, które aktywnie i skutecznie stosujemy, jest „Hierarchia środków kontroli”, stanowiąca „lejek”, przez który przepuszczamy nasz problem i, przechodząc kolejno przez każdy poziom hierarchii, określamy odpowiednie dla nas środki.
Przy określaniu środków niezwykle ważne jest przechodzenie przez wszystkie poziomy od góry do dołu:
Po ustaleniu zestawu działań wybieramy te, które są dla nas odpowiednie. Można wdrożyć kilka rodzajów jednocześnie: „Środki techniczne” + „ŚOI”, lub „Zastępowanie” + „Administracja”. Należy jednak wybierać środki rzeczywiście dopasowane, biorąc pod uwagę m.in. stosunek skuteczności do nakładów. W niektórych przypadkach wystarczą tylko rozwiązania techniczne, a w innych można poprzestać na środkach administracyjnych. Najważniejsze to wyeliminować ryzyko.