Jak menedżerowie mogą uzyskiwać informacje o ryzyku wystąpienia awarii, zanim do niej dojdzie

Dlaczego informacje o krytycznych ryzykach nie docierają do kierownictwa

We współczesnym przemyśle jednym z kluczowych problemów zarządzania bezpieczeństwem jest zakłócenie przepływu informacji o krytycznych ryzykach z dołu do góry. Prelegent analizuje wyniki szeroko zakrojonego międzynarodowego badania, które objęło menedżerów firm przemysłowych na całym świecie. Dane pokazują niepokojący obraz: w przeważającej większości przypadków najwyższe kierownictwo nie otrzymuje obiektywnych informacji o rzeczywistym stanie sprzętu i sytuacjach przedawaryjnych na stanowiskach pracy.

Wystąpienie szczegółowo omawia przyczyny tego zjawiska. Głównym czynnikiem, zdaniem samych menedżerów, jest presja ambitnych planów finansowo-produkcyjnych narzucanych przez akcjonariuszy. Priorytet krótkoterminowych zysków nad długoterminowymi inwestycjami w bezpieczeństwo tworzy środowisko, w którym dyskusja o kosztownych problemach staje się niepożądana. Najwyższe kierownictwo często nie chce słyszeć o ryzykach, ponieważ ich rozwiązanie wymaga ogromnych nakładów i może negatywnie wpłynąć na wskaźniki efektywności oraz premie.

Bariery na drodze informacji: strach i brak zasobów

Ze strony personelu liniowego i kierownictwa średniego szczebla główną barierą jest strach. Pracownicy obawiają się, że zgłoszenie problemu doprowadzi do kary, oskarżeń o niekompetencję lub nielojalność. Ponadto istnieje silne przekonanie, że nawet jeśli problem zostanie zgłoszony, zasoby na jego rozwiązanie nie zostaną przyznane, a odpowiedzialność za konsekwencje spadnie na osobę, która poruszyła tę kwestię.

Prelegent pokazuje na przykładzie rzeczywistych przypadków, jak wieloletnie niedoinwestowanie środków trwałych stawia lokalnych menedżerów w sytuacji bez wyjścia. Są oni zmuszeni do eksploatacji zużytego sprzętu, nie mając możliwości wpłynięcia na sytuację, i z czasem po prostu przestają zgłaszać ryzyka, rozumiejąc bezcelowość tych prób.

Model bezpośredniego przekazywania informacji o ryzykach

Aby rozwiązać ten problem, proponuje się wdrożenie modelu bezpośredniego przekazywania informacji o krytycznych ryzykach. Istota tego podejścia polega na następujących elementach:

• Skupienie się na krytycznych ryzykach: Nie ma sensu zbierać informacji o wszystkich drobnych problemach. Należy wyodrębnić 5-10% kluczowych pracowników zarządzających najbardziej krytycznymi obiektami, w których awarie mogą doprowadzić do katastrofy.
• Bezpośredni kanał komunikacji: Pracownicy ci zyskują możliwość bezpośredniego, bez filtrów i ogniw pośrednich, zgłaszania poważnych ryzyk (groźba wypadku zbiorowego, zatrzymania produkcji, katastrofy ekologicznej) najwyższemu kierownictwu firmy.
• Bezpieczeństwo emocjonalne: Kluczowym warunkiem sukcesu jest stworzenie atmosfery zaufania. Kierownictwo musi zagwarantować, że nikt nie zostanie ukarany za ujawnienie informacji, a kariera menedżerów średniego szczebla nie ucierpi.
• Rzeczywiste rozwiązywanie problemów: Najważniejsze jest to, aby najwyższe kierownictwo szybko reagowało na napływające sygnały i przydzielało zasoby na eliminację ryzyk. Tylko widząc realne działania, pracownicy zaczną ufać systemowi i ujawniać informacje.

Czego dowiesz się z tego webinarium:

• Dlaczego tradycyjne systemy raportowania ukrywają rzeczywisty obraz ryzyk przed najwyższym kierownictwem?
• Jak cele finansowe i KPI wpływają na ukrywanie informacji o sytuacjach przedawaryjnych?
• Dlaczego pracownicy na stanowiskach pracy boją się zgłaszać problemy ze sprzętem?
• Jak zbudować bezpośredni kanał komunikacji między personelem liniowym a najwyższym kierownictwem firmy?
• Jakie warunki są niezbędne do pomyślnego wdrożenia systemu informowania o krytycznych ryzykach?