Zarządzanie ryzykiem jest kluczowym elementem organizacji pracy w przedsiębiorstwach. Ocena ryzyka zawodowego, dzięki swojej metodologii, pomaga również w organizacji oceny ryzyka związanego z realizacją innych operacji eksploatacyjnych. Na przykład zastosowanie strategii podejścia opartego na ryzyku pozwala na uszeregowanie urządzeń według ich istotności dla ryzyka na podstawie analizy zagrożeń i ich skutków, czyli określenie sprzętu kluczowego dla eksploatacji, wymagającego starannego podejścia w zakresie zapewnienia jego sprawności oraz napraw.
Podczas eksploatacji urządzeń badanie okoliczności i przyczyn awarii oraz błędów personelu w celu wyciągnięcia wniosków pozwala w znacznym stopniu uniknąć negatywnych zjawisk, co umożliwia podjęcie w przyszłości wszelkich niezbędnych i wystarczających środków zapobiegających ich powtórzeniu.
Jeśli chodzi o operacje remontowe, to obecnie jakość napraw jest również jednym z elementów niezawodnej pracy urządzeń.
Jednym z najpoważniejszych i najtrudniejszych do przewidzenia ryzyk są błędy personelu. W tym przypadku można i należy systematyzować wszystkie błędy – zarówno drobne niedopatrzenia, jak i poważne pomyłki – w jednej bazie danych, aby zrozumieć psychologiczne przyczyny błędów, braki w szkoleniach, a być może także inne powody. Taka baza pozwoli przewidzieć możliwe konsekwencje niewłaściwych działań personelu, niezależnie od tego, czy będą one krytyczne, czy nie.
Dla powodzenia prac zawsze konieczne jest określenie wymaganego poziomu kompetencji personelu, wymagań dotyczących stażu pracy, kwalifikacji, doświadczenia, a nawet wieku. Doświadczenie jest kluczowym elementem. W przypadku jego braku bardzo skuteczną metodą nauki jest staż, podczas którego wypracowywane są praktyczne umiejętności poprawnego i bezpiecznego wykonywania prac. Staż, jako szkolenie praktyczne, można zorganizować wewnątrz organizacji w ramach podnoszenia kwalifikacji, na przykład na poligonach szkoleniowych, makietach lub nawet na wycofanym z eksploatacji sprzęcie, nadając priorytet pracom szczególnie niebezpiecznym.
Obecnie dynamicznie rozwija się metoda szkolenia VR – programy rzeczywistości wirtualnej. Jest ona kosztowna, ale skuteczna.
Ważnym aspektem szkolenia praktycznego jest przekazanie umiejętności w zakresie metod samokontroli: poprawności i bezpieczeństwa wykonywania prac, kolejności działań, oceny kompletności wykonania zadań oraz umiejętności oceny sukcesu wykonanych prac na każdym ich etapie.
Tego można i należy nauczyć pracownika. Ucząc się jazdy na łyżwach, pływania czy prowadzenia samochodu, każdy stara się znaleźć dobrego trenera. Aby liczyć na zdobycie trwałych nawyków poprawnego wykonywania pracy, potrzebny jest dobry mentor. Dobór, kwalifikacje i doświadczenie personelu to jeden z filarów bezpieczeństwa podczas pracy.
Prostym i dostępnym sposobem nauki technologii oraz nawyków bezpiecznego zachowania wewnątrz organizacji jest metoda szkolenia brygadowego na makiecie lub poligonie, gdzie każdy uczestnik ocenia poprawność działań lub popełnione błędy podczas ćwiczeń. Aby zapewnić przejrzystość, wystarczy zorganizować nagrywanie wideo i wspólne oglądanie materiału po zakończeniu części praktycznej. Analiza nagrań pod kierunkiem mentora i omówienie wszystkich kroków pozwala zidentyfikować zarówno braki, jak i mocne strony. Ponadto materiały wideo pozwalają dostrzec pracowników myślących kreatywnie, wykazujących się autorefleksją i cechami przywódczymi, których można uwzględnić w przyszłych planach rozwoju personelu i ścieżkach kariery.
Doświadczony i kompetentny personel to gwarancja sukcesu i niezawodności przedsiębiorstwa. Niezawodnie oznacza bezpiecznie.