Po zakończeniu stażu przyszli menedżerowie muszą przedstawić raport z jego wyników na spotkaniu w obecności kierownictwa oraz wszystkich kierowników innych działów.
Końcowy etap stażu okazał się najtrudniejszym zadaniem dla przyszłych liderów. To właśnie konieczność wystąpienia publicznego wywołała u wszystkich największe emocje, ponieważ wcześniej większość stażystów nie miała innych doświadczeń poza komunikacją w małych zespołach roboczych.
Według badań społecznych, w rankingu fobii strach przed wystąpieniami publicznymi znajduje się w pierwszej trójce najsilniejszych i najbardziej przerażających ludzkich lęków.
Przecież ocenę należy wystawić nie sobie ani własnemu działowi, lecz koledze z innej jednostki. I nie zawsze, zwłaszcza początkujący menedżerowie, potrafią szczerze wyrazić swoją opinię i spostrzeżenia. Zadziałał efekt obronny: „dziś ja, jutro ty” lub postawa „to nie moja sprawa”.
Według opinii uczestników stażu:
„...Osobiście dla mnie najtrudniejsze jest wystąpienie z raportem z odbytego stażu na spotkaniu... Potrzebne jest szkolenie z tego, jak mówić, o czym i co jest najważniejsze”.
A na pytanie „Czego brakowało podczas stażu na stanowisku kierownika działu HSE?” otrzymano następujące odpowiedzi:
„….Być może należy dodać kwestie reagowania na krytykę...”
Dlatego na początek opracowano znany i zrozumiały dla wszystkich format – „Raport ze stażu”. Wypełniając go, należy zacząć od mocnych stron i pozytywnych praktyk. Dzięki temu kształtuje się trwałe przekonanie, że poszukiwanie dobrych praktyk jest najważniejszym rezultatem obchodów i rozmów z personelem.
Następnie, oceniając wskaźniki, budowano dynamikę zmian, analizowano ryzyka wraz z ich poziomem oraz sygnały ostrzegawcze, które zostały wyeliminowane szybko lub z opóźnieniem. Na podstawie tych wskaźników oceniano pracę z ryzykiem oraz skuteczność podejmowanych działań. W sumie pozwala to dostrzec trendy: pozytywne, negatywne lub ich brak – co również jest wynikiem. Stopniowo formowała się końcowa ocena stanu BHP w dziale na podstawie wskaźników jakościowych i ilościowych, co pozwala na całkowicie obiektywną ocenę bezpieczeństwa pracy w jednostce, w której przeprowadzono obchód.
Gdy wszystko staje się jasne, raport również przestaje być trudny. Jednak wielu przechodziło przez doświadczenie wystąpień publicznych z dużym stresem. Nie bez powodu analitycy piszą, że przemawianie to jedna z najsilniejszych ludzkich fobii. (W mojej praktyce utalentowany i kompetentny specjalista zrezygnował z udziału w wydarzeniach, podczas których musiałby przez dwa dni wygłaszać prelekcje, dzieląc się wyłącznie swoim doświadczeniem, z powodu nagłego pogorszenia stanu zdrowia).
Doświadczenie w prezentowaniu raportu na spotkaniu z udziałem około 100 osób pozwoliło stażystom – przyszłym menedżerom – opanować umiejętności skutecznych wystąpień, wyrażania osobistego stanowiska i własnej opinii, co okazało się przydatne w dalszej pracy już na stanowiskach kierowniczych.
5 dni – a w rzeczywistości kurs młodego menedżera, w wyniku którego zdobyto niezastąpione narzędzia do organizowania i zapewniania bezpiecznych warunków pracy, nie tracąc z oczu tego, co najważniejsze.