Treningi awaryjne jako narzędzie budowania kultury bezpieczeństwa w organizacji

Od statystyk do realnych działań: dlaczego standardowe treningi nie działają

W ostatnich latach statystyki awarii przemysłowych wykazują niepokojącą dynamikę. Jak zauważa Anastazja Korszun, główny specjalista ds. bezpieczeństwa pożarowego i obrony cywilnej w OOO „GSP-2”, analiza danych rosyjskiego Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych (MChS) za lata 2023 – 2024 pokazuje nie tylko wzrost liczby samych sytuacji nadzwyczajnych, ale także gwałtowny wzrost liczby poszkodowanych i ofiar śmiertelnych, przy jednoczesnym spadku liczby uratowanych. W wystąpieniu szczegółowo omówiono ten paradoks: dlaczego pomimo surowych wymogów prawnych ludzie nadal giną? Odpowiedź tkwi w formalnym podejściu do treningów awaryjnych. Przeżywalność zależy bezpośrednio od świadomych i zautomatyzowanych działań personelu, czego nie da się osiągnąć samą suchą teorią.

Sześć formatów nieszablonowych treningów

Prelegentka analizuje praktyczny przypadek transformacji treningów awaryjnych, którego celem jest nauczenie personelu działania w sytuacjach kryzysowych i zredukowanie strat w ludziach do zera. W tym celu proponuje się odejście od rutyny i wdrożenie sześciu nowych formatów:

• Scenariusz z nieoczekiwanym elementem: zmiana lokalizacji. Treningi odbywają się nie w jednym, znanym obiekcie, ale w różnych budynkach i obiektach. Uczy to orientacji w nieznanym otoczeniu i znajdowania środków ochrony tam, gdzie pracownik rzadko przebywa.
• Ćwiczenia z podziałem na role: zaangażowanie „poszkodowanych”. Część pracowników odgrywa rolę rannych lub zdezorientowanych kolegów. Pozwala to przećwiczyć umiejętności udzielania pierwszej pomocy i ewakuacji osób o ograniczonej sprawności ruchowej w warunkach stresu.
• Treningi w formie questów: symulowane przeszkody. Zablokowanie standardowych dróg ewakuacyjnych lub zadania na trasie zmuszają do logicznego myślenia i szukania alternatywnych wyjść, zamiast podążania wyuczoną, lecz niedostępną trasą.
• Zaangażowanie profesjonalistów: współpraca z ratownikami. Wspólne ćwiczenia ze służbami ratowniczymi uczą prawidłowej komunikacji podczas wzywania pomocy i przyjmowania jednostek, a ratownikom pomagają zapoznać się z obiektem.
• Scenariusz z nieoczekiwanym czasem: rezygnacja z harmonogramu. Treningi odbywają się rano, w porze lunchu lub pod koniec zmiany. Buduje to ciągłą gotowość i nie pozwala na rozluźnienie.
• Treningi łączone: ewakuacja plus warsztaty. Po przećwiczeniu ewakuacji odbywają się zajęcia praktyczne z ratownikami medycznymi i instruktorami na manekinach, z obowiązkowym omówieniem błędów.

Pokonywanie barier: czas, motywacja, budżet

Wdrażanie nowych formatów nieuchronnie napotyka na opór. Prelegentka pokazuje na przykładzie swojej organizacji, jak rozwiązywać te problemy. Główna bariera — brak czasu na organizację — jest rekompensowana przez wyniki. W celu zwiększenia motywacji stosuje się grywalizację i nagradzanie aktywnych uczestników (premie lub upominki firmowe). Koszty finansowe sprzętu (generatory dymu, fantomy do pierwszej pomocy) można zoptymalizować, dobierając rozwiązania do konkretnego budżetu, co czyni treningi realistycznymi bez krytycznych strat dla firmy.

Czego dowiesz się z tego webinarium:

• Jak statystyki służb ratowniczych dowodzą nieskuteczności formalnych treningów?
• Jakie 6 niestandardowych scenariuszy treningowych można wdrożyć w przedsiębiorstwie?
• Jak zorganizować trening w formie questu bez naruszania wymogów bezpieczeństwa pożarowego?
• Jak zmotywować pracowników do aktywnego udziału w ćwiczeniach?
• Jaki sprzęt pomoże realistycznie symulować sytuacje kryzysowe przy ograniczonym budżecie?