Analityka incydentów

Kontekst i przesłanki automatyzacji

Zarządzanie incydentami to podstawowa potrzeba każdego rozwijającego się systemu HSE. Jednak przejście od papierowych dzienników do cyfrowej analityki często wiąże się z oporem personelu, zniekształcaniem danych i utratą informacji na etapie przekazywania. W prezentacji szczegółowo omówiono praktyczne doświadczenia w budowaniu przejrzystego systemu zbierania informacji zwrotnych o incydentach, zrealizowanego przez zespół pod kierownictwem Wiery Konszyny w obiektach logistycznych.

Określenie metryk i klasyfikacja zdarzeń

Dla poprawnej analizy danych należy jasno określić, jakie dokładnie zdarzenia podlegają rejestracji. Prelegent omawia podejście, w którym incydenty dzielą się na cztery kluczowe kategorie: wypadki, mikrourazy, niebezpieczne sytuacje (wcześniej klasyfikowane jako near miss) oraz urazy pozazawodowe lub choroby w miejscu pracy.

Szczególną uwagę zwraca się na rejestrowanie urazów pozazawodowych i pogorszenia samopoczucia pracowników. Chociaż zdarzenia te nie są bezpośrednio związane z czynnikami produkcyjnymi, ich odnotowanie pozwala chronić pracodawcę przed ukrytymi urazami przy pracy i dokładniej oceniać ogólny stan personelu. Każda kategoria incydentów ma swój zestaw metryk: od podstawowych (data, czas, obiekt) po specyficzne (rodzaj niebezpiecznego zachowania, użycie apteczki).

Narzędzia gromadzenia danych: dostępność i przejrzystość

Kluczowym problemem w rejestrowaniu mikrourazów i niebezpiecznych sytuacji jest niechęć pracowników do ich zgłaszania. Aby pokonać tę barierę, zaproponowano maksymalnie uproszczoną ścieżkę rejestracji zdarzeń. We wszystkich obszarach operacyjnych umieszczono kody QR prowadzące do krótkiego formularza elektronicznego.

• Anonimowość i adaptacja terminologii: Formularz pozwala na wysłanie danych bez logowania. Skomplikowane terminy anglojęzyczne zastąpiono zrozumiałymi sformułowaniami, a większość pól zrealizowano w postaci list rozwijanych, aby zminimalizować ręczne wprowadzanie informacji tekstowych.
• Integracja z procesami pokrewnymi: Gromadzenie danych nie ogranicza się tylko do inicjatywy pracowników. System automatycznie generuje zgłoszenia po zeskanowaniu kodu QR na apteczce (sygnał o mikrourazie i konieczności uzupełnienia) lub po zarejestrowaniu niebezpiecznych manewrów przez wbudowane systemy urządzeń przeładunkowych.

Routing zadań i kontrola wykonania

Prelegent pokazuje na przykładzie, jak wypełniony formularz przekształca się w zadanie (zgłoszenie) w wewnętrznym systemie ewidencyjnym. Proces obsługi jest zautomatyzowany: system samodzielnie wyznacza odpowiedzialnego specjalistę HSE w zależności od lokalizacji i angażuje służby pokrewne (bezpieczeństwo pożarowe, służby utrzymania ruchu).

W celu szybkiego reagowania wykorzystuje się integrację z komunikatorami. Powiadomienia o krytycznych incydentach natychmiast trafiają do grupy dyżurnej, co pozwala na rozpoczęcie dochodzenia bez opóźnień. Jednocześnie inicjator zgłoszenia (jeśli formularz nie został wypełniony anonimowo) widzi wszystkie etapy pracy z jego zgłoszeniem, co buduje zaufanie do systemu i stymuluje dalsze zaangażowanie personelu.

Analityka danych i nieoczywiste wnioski

Zgromadzony zbiór danych pozwala na wykrywanie ukrytych wzorców. Na przykład analiza czasu zdarzeń pokazała, że szczyt rejestracji incydentów przypada na godziny dzienne, a nie na zmiany nocne. Wynika to z faktu, że w ciągu dnia przeprowadza się więcej obchodów i wykrywa więcej niebezpiecznych warunków, podczas gdy w nocy kontrola słabnie. Ten wniosek doprowadził do rewizji harmonogramu audytów obiektów.

System pozwala również na monitorowanie efektywności pracy samej służby HSE (czas zamykania zgłoszeń) oraz identyfikację problemów systemowych, takich jak długotrwały brak decyzji w sprawie naruszeń ze strony firm podwykonawczych. W przyszłości zgromadzone statystyki zostaną bezpośrednio zintegrowane z procesem oceny ryzyka zawodowego.

Czego dowiesz się z tego webinarium:

• Jak skonfigurować klasyfikację incydentów, aby dane nadawały się do zautomatyzowanej analityki?
• Jakie narzędzia pomagają pokonać opór personelu i zmotywować pracowników do zgłaszania mikrourazów bez zachęt materialnych?
• Jak powiązać korzystanie z apteczek zakładowych z automatyczną rejestracją mikrourazów?
• Jak zbudować przejrzysty algorytm pracy ze zgłoszeniami od momentu złożenia wniosku do wdrożenia działań korygujących?
• Jak wykorzystać statystyki incydentów do identyfikacji martwych punktów w systemie kontroli na produkcji?