Okrągły stół „Proaktywne wskaźniki w bezpieczeństwie: co naprawdę działa, a co staje się fikcją?”

Przejście od podejścia reaktywnego do proaktywnego: dlaczego potrzebne są nowe metryki

Rozwój systemu zarządzania HSE nieuchronnie wymaga przejścia od reagowania na zaistniałe fakty do zarządzania ryzykiem przed jego wystąpieniem. Podczas okrągłego stołu prelegent analizuje, dlaczego tradycyjne wskaźniki reaktywne, takie jak LTIFR (wskaźnik częstotliwości wypadków powodujących niezdolność do pracy), pozostają ważne na poziomie strategicznym, ale są niewystarczające do zarządzania operacyjnego. Proaktywne metryki są niezbędne do zmiany sposobu myślenia kierowników liniowych, rozwoju ich umiejętności przywódczych oraz kształtowania nawyku przewidywania i eliminowania zagrożeń.

Dekompozycja celów: od strategii do konkretnych działań

Wystąpienie szczegółowo omawia proces wdrażania wskaźników proaktywnych. Kluczowym błędem jest wdrażanie metryki dla samej metryki, bez zrozumienia jej związku ze strategią firmy. Prelegent podkreśla znaczenie dekompozycji globalnego celu (zero wypadków) na zrozumiałe zadania dla każdego szczebla zarządzania. Pozwala to nie tylko na narzucanie wskaźnika z góry, ale na tworzenie narzędzi, dzięki którym każdy kierownik może wpływać na bezpieczeństwo w swoim obszarze.

Praktyczne przykłady wskaźników proaktywnych

Prelegent pokazuje na przykładzie swojej firmy, jakie metryki naprawdę sprawdzają się w praktyce. Wśród nich:

• Zmniejszenie liczby naruszeń wykrywanych przez organy nadzoru: stymuluje kontrolę wewnętrzną i samoocenę stanu stanowisk pracy.
• Redukcja stanowisk pracy w szkodliwych warunkach: skupienie się na eliminacji pierwotnych przyczyn ryzyka, a nie tylko na rekompensatach.
• Liczba przyjętych i wdrożonych ulepszeń w zakresie bezpieczeństwa: przejście od formalnego zbierania propozycji do oceny ich jakości i faktycznego wdrożenia.

Audyty behawioralne: od ilości do jakości

Szczególną uwagę zwrócono na wskaźnik liczby przeprowadzonych obserwacji pracy personelu. Na początkowym etapie wdrażania celem jest wyrobienie u kierowników nawyku wychodzenia „w teren” i rozwinięcie „spostrzegawczości” – zdolności dostrzegania i analizowania ryzyk. Prelegent zauważa, że nawet formalne wypełnianie list kontrolnych na początku zmusza do refleksji nad stanem bezpieczeństwa. W przyszłości, dzięki automatyzacji i analityce (Business Intelligence), firma przechodzi do oceny jakości obserwacji: identyfikacji najlepszych praktyk i rzeczywistego eliminowania niezgodności.

Czego dowiesz się z tego webinarium:

• Jak prawidłowo dekomponować strategiczne cele bezpieczeństwa na poziom kierowników liniowych?
• Dlaczego ważne jest ocenianie nie tylko liczby zgłoszonych propozycji ulepszeń, ale także procentu ich realizacji?
• Jak rozwijać „spostrzegawczość” u kierowników za pomocą audytów behawioralnych?
• W jakich przypadkach proste metryki działają lepiej niż złożone, kompleksowe wskaźniki?
• Jak automatyzacja gromadzenia danych pomaga przejść od formalizmu do rzeczywistego zarządzania ryzykiem?