Przejście od systemu kar do świadomego wyboru bezpiecznego zachowania to kluczowe wyzwanie dla nowoczesnych firm produkcyjnych. Alina Sokołowa, zastępca dyrektora generalnego ds. jakości i bezpieczeństwa przemysłowego w Steel Technology, dzieli się praktycznym doświadczeniem w transformacji kultury bezpieczeństwa. W wystąpieniu szczegółowo omówiono kompleksowe podejście do identyfikacji ryzyk, w którym bezpieczeństwo staje się nie tylko priorytetem, ale wewnętrzną wartością każdego pracownika.
System monitoringu w firmie opiera się na regularności i zaangażowaniu. Codzienne poranne obchody hal produkcyjnych są uzupełniane cotygodniowymi kontrolami biur i niezaplanowanymi audytami. Prelegentka podkreśla znaczenie otwartości procesu: kierownicy działów są z wyprzedzeniem informowani o planowanych obchodach za pośrednictwem wspólnego czatu i mogą dobrowolnie dołączyć do kontroli.
Takie podejście pozwala przenieść punkt ciężkości z odnotowywania drobnych naruszeń na identyfikację potencjalnie niebezpiecznych sytuacji. Drobne uchybienia są usuwane na miejscu, a poważne ryzyka są rejestrowane w systemie Bitrix z przypisaniem osób odpowiedzialnych i terminów. W ciągu roku taki monitoring pozwolił zidentyfikować dodatkowe ryzyka, nieuwzględnione w corocznej ocenie, co dowodzi skuteczności ciągłej kontroli.
Prelegentka analizuje krytycznie ważny aspekt urazowości — nieświadome niebezpieczne zachowanie. Tradycyjne metody (instrukcje, szkolenia) tutaj nie działają. Narzędziem rozwiązania stają się kontrole oparte na obserwacji (audyty behawioralne).
Proces jest zorganizowany maksymalnie poprawnie: operator jest z wyprzedzeniem uprzedzany o obserwacji, która trwa 10-15 minut. Najważniejszym etapem jest późniejsza informacja zwrotna. Dyskusja opiera się na ocenie sytuacji, a nie osobowości pracownika. Wspólne poszukiwanie przyczyn niebezpiecznych działań pozwala ukształtować nowy, bezpieczny model zachowania, który z czasem staje się rutyną.
Logicznym rozwinięciem systemu monitoringu stało się wdrożenie mechanizmu propozycji ulepszeń. Każdy pracownik może zgłosić pomysł na zwiększenie bezpieczeństwa, poprawę ergonomii lub ekologii. W celu maksymalnego zasięgu wykorzystywane są różne kanały: elektroniczne i papierowe formularze, skrzynki zbiorcze, a nawet specjalni „agenci ds. ulepszeń”.
Każda propozycja przechodzi ocenę ryzyka przed i po wdrożeniu. Motywacja jest wspierana finansowo: premia jest wypłacana nawet za odrzucone pomysły, a za zrealizowane — w zwiększonej kwocie. Dodatkowo wypłacany jest procent od efektu ekonomicznego. To narzędzie pozwoliło zidentyfikować dziesiątki ukrytych ryzyk i znacznie zwiększyć zaangażowanie personelu.
Przeglądaj pełną bibliotekę najlepszych praktyk bezpieczeństwa przemysłowego
Przejdź do biblioteki