Żywa kultura bezpieczeństwa: od instrukcji do komunikacji

Od instrukcji do żywej komunikacji: ewolucja kultury bezpieczeństwa

Rozwój kultury bezpieczeństwa w zakładzie pracy jest niemożliwy bez wysokiej jakości komunikacji. Rusłan Abdulmanow, główny specjalista ds. kultury bezpieczeństwa w PJSC Tatnieft, analizuje, dlaczego nawet najbardziej przemyślane narzędzia HSE mogą nie działać, jeśli w zespole nie ma otwartego dialogu. W prezentacji szczegółowo omówiono podejście wewnętrznego coachingu funkcjonalnego, w którym szkolenia nie są prowadzone przez zewnętrznych teoretyków, ale przez samych pracowników firmy, którzy znają specyfikę i ryzyka swojej produkcji.

Dlaczego narzędzia bezpieczeństwa nie działają?

Prelegent pokazuje na przykładzie burzy mózgów z menedżerami, że tradycyjne narzędzia, takie jak „Kluczowe zasady bezpieczeństwa” czy „Czerwone strefy”, działają w 75-80%. Jednocześnie praktyki komunikacyjne — dynamiczna ocena ryzyka (DOR) i audyty behawioralne — często wykazują skuteczność na poziomie 30%.

• Dynamiczna ocena ryzyka (DOR) — to nie tylko procedura, ale filozofia wyboru. Pracownik nie powinien bać się zgłosić ryzyka przełożonemu, a przełożony powinien być gotowy wysłuchać i podjąć działania. Bez zaufania to narzędzie staje się formalnością.
• Behawioralny audyt bezpieczeństwa (BAB) — to dialog, a nie kontrola. Jego celem jest zrozumienie przyczyn niebezpiecznego zachowania i wspólne znalezienie rozwiązania, a nie karanie.

Jak sprawić, by informowanie o incydentach było skuteczne

Jedną z kluczowych umiejętności menedżera jest zdolność do przekazywania informacji o incydentach w taki sposób, aby wywoływały one reakcję, a nie nudę. Prelegent analizuje typowy błąd: odczytywanie suchych faktów z oficjalnych komunikatów. Zamiast tego proponuje trzy zasady żywego informowania:

• Storytelling: historia powinna wywoływać emocje, prowadzić do wniosków i kończyć się konkretnymi działaniami. Opowieść o poszkodowanym koledze, jego planach i rodzinie działa znacznie silniej niż wyliczanie urazów za pomocą terminów medycznych.
• Dialog zamiast monologu: angażowanie odbiorców poprzez pytania („A jak to wygląda u nas?”, „Czy mamy podobne ryzyka?”). Uruchamia to proces analizy i zmusza do odniesienia sytuacji do siebie.
• Rytuały: tworzenie znanych miejsc i formatów do omawiania kwestii bezpieczeństwa (np. przy specjalnej tablicy w sterowni), co jednoczy zespół i podkreśla wagę tematu.

Praca z firmami podwykonawczymi

W prezentacji poruszono również temat współpracy z podwykonawcami. Obowiązują ich te same kluczowe zasady bezpieczeństwa, ale z odpowiedzialnością finansową. Jednocześnie firma stosuje podejście motywujące: podwykonawca może odzyskać do 30% kwoty kary, jeśli udowodni, że środki te zostały przeznaczone na poprawę warunków pracy (zakup ŚOI, systemów asekuracyjnych itp.).

Czego dowiesz się z tego webinarium:

• Jak zamienić suche odczytywanie instrukcji w angażujący dialog z pracownikami?
• Dlaczego komunikacyjne narzędzia bezpieczeństwa (DOR, BAB) często zawodzą i jak zwiększyć ich skuteczność z 30% do 90%?
• Jak wykorzystać storytelling przy informowaniu o wypadkach, aby realnie wpływać na zachowanie ludzi?
• Jak zorganizować pracę z podwykonawcami, łącząc kary i motywację do poprawy warunków pracy?
• Jakie są zalety wewnętrznego coachingu funkcjonalnego dla rozwoju kultury bezpieczeństwa w firmie?