Cotygodniowe rozmowy o bezpieczeństwie, czyli jak umawiamy się na bezpieczną pracę

Wiele powiedziano już o wartości przywództwa i wysokiej jakości komunikacji w budowaniu kultury bezpiecznej produkcji. Praktyka pokazuje jednak, że te dwa pojęcia są często zastępowane przez audyty i informowanie, co ostatecznie nie przynosi pożądanych rezultatów.

Chcę podzielić się z wami prostym narzędziem, które harmonijnie wpisuje się w proces działalności produkcyjnej, a jednocześnie pozwala połączyć przywództwo z komunikacją. Nazwaliśmy je „Cotygodniowymi rozmowami o bezpieczeństwie”.

Słowo „rozmowy” nie zostało tu użyte przypadkowo – to właśnie taki format pozwala uczestnikom „otworzyć się”, wyrazić swoją opinię, a co najważniejsze – wziąć udział w procesie uświadamiania sobie prostych prawd, których akceptacja przybliża nas do celu zero wypadków.

Jak korzystać:

? Każdy temat jest omawiany w małych grupach lub przez wszystkich członków zespołu;

? Co tydzień wybierany jest nowy temat rozmowy;

? Wyjaśnij wszystkim, że jest to dyskusja, a nie tylko przekazywanie informacji;

? Jeśli na początku rozmowy brakuje ożywienia, możesz podzielić się własnymi przemyśleniami i historiami jako przykładem;

? Aby rozpocząć dyskusję, zwracaj się do każdego indywidualnie;

? Zachęcaj wszystkich do udziału w dyskusji.

Gdzie i kiedy przeprowadzać:

? O dowolnej porze w ciągu dnia;

? W dowolnym miejscu, przy czym ważne jest upewnienie się, że ludzie będą mogli swobodnie rozmawiać i słyszeć się nawzajem.

Kto przeprowadza:

? Liderzy i przełożeni wszystkich szczebli.

Kultura bezpiecznej produkcji to świadomy wybór bezpiecznej pracy, którego nie da się narzucić karami i sankcjami. Regularne rozmowy o bezpieczeństwie w nieformalnej atmosferze pozwalają przełożonemu zmierzyć poziom zaangażowania swoich pracowników, pomóc im samodzielnie dokonać tego świadomego wyboru, a czasem nawet zidentyfikować „szare strefy” lub bariery na drodze do osiągnięcia zero wypadków w miejscach pracy.

Nr 1 Nie bać się zabrać głosu

Cel: stworzenie środowiska, w którym każda osoba będzie czuła się na siłach, aby w każdych okolicznościach wyrazić swoją opinię na temat bezpieczeństwa.

Rozmawiając z naszymi pracownikami o bezpieczeństwie, często zadajemy im pytanie – po co przychodzą do pracy? – spodziewając się odpowiedzi typu „żeby zarobić pieniądze”, „utrzymać rodzinę”, „dla samorealizacji” itp. W ten sposób staramy się pomóc im ustalić priorytety i zrozumieć, na czym polega prawdziwa wartość bezpiecznej pracy.

Jednak ta sama motywacja może zadziałać w odwrotnym kierunku. Te same powody mogą sprawić, że człowiek milczy, gdy w grę wchodzi interwencja w działania przełożonego. Im wyższy rangą jest ten przełożony, tym trudniej zwrócić mu uwagę. Strach przed brakiem awansu, utratą premii, a może nawet utratą pracy – to właśnie powód, dla którego „rozkazów się nie dyskutuje”, a „szef wie najlepiej”.

Smutna prawda jest taka, że niezależnie od osiągnięć zawodowych, wszyscy jesteśmy zwykłymi ludźmi i wszyscy popełniamy błędy. Różnica polega jedynie na tym, że błąd przełożonego może przerodzić się w tragedię dla osób, za które jest odpowiedzialny. Dlatego naszym zadaniem jest wyeliminowanie powyższych obaw. Musimy mieć pewność, że nasi pracownicy nie boją się zabierać głosu, jeśli niepokoją ich kwestie bezpieczeństwa. A jeśli tak nie jest, musimy dowiedzieć się od nich, co może zrobić kierownictwo, aby podwładni nie bali się zwracać mu uwagi.

Zadaniem każdego lidera jest bycie wzorem do naśladowania, co jest szczególnie ważne w kwestiach bezpieczeństwa. Każde działanie i każdy czyn przełożonego są pod ścisłą obserwacją, ponieważ to on swoimi działaniami przekazuje pracownikom, co jest dobre, a co złe. Prawdziwy lider nie tylko prowadzi innych za sobą, ale także potrafi w odpowiednich momentach słuchać opinii swoich podwładnych, a co najważniejsze – potrafi właściwie zareagować na ich interwencję.

W tym tygodniu naszym zadaniem – przypomnienie pracownikom, że w kwestiach bezpieczeństwa wszyscy są równi. Gdy w grę wchodzi ryzyko dla zdrowia i bezpieczeństwa człowieka, każdy z nas ma obowiązek interweniować w działania zarówno kolegi, jak i przełożonego, niezależnie od zajmowanego stanowiska.

Prowadząc rozmowy w tym tygodniu, poproś pracowników o podanie przykładów ich interwencji w niebezpieczne działania przełożonych, zapewnij ich, że mogą swobodnie interweniować w Twoje niebezpieczne działania, i podziękuj im za gotowość do interwencji oraz zapobiegania urazom lub wypadkom.

Pytania pomocnicze:

?Gdybyś zauważył, że ktoś wykonuje pracę w niebezpieczny sposób, co byś zrobił?

?Czy można tutaj bez obaw zabierać głos, jeśli coś wydaje się niewłaściwe?

?Czy można tutaj spokojnie wyrazić swoją opinię, jeśli nie do końca rozumiesz, na czym polega praca i co należy zrobić?

?Jak zrobić tak, aby w naszym zespole można było naprawdę spokojnie wypowiadać się na każdy interesujący nas temat, szczególnie dotyczący bezpieczeństwa?