Rola najwyższego kierownictwa w rozwoju kultury bezpieczeństwa: doświadczenie praktyczne

Sukces każdego biznesu i poziom wypadków przy pracy zależą bezpośrednio od postawy głównego kierownika. Aż 70% specjalistów uważa stosunek najwyższego kierownictwa za główny niematerialny czynnik motywujący. Podczas webinarium główny ekspert WNII Truda, Serik Mażkienow, analizuje, jak właściwie wykorzystać ten zasób do rozwoju kultury korporacyjnej, nie zamieniając przywództwa w formalny rytuał.

Przywództwo a zarządzanie: zmiana paradygmatu

Prelegent podkreśla fundamentalną różnicę między menedżerem a liderem. O ile menedżer jest zorientowany na krótkoterminową efektywność i osiągnięcie konkretnego wyniku za wszelką cenę, o tyle lider skupia się na żywotności i niezawodności systemu w dłuższej perspektywie. Lider tworzy środowisko, w którym pracownicy mogą bezpiecznie współpracować, kształtując świadomą motywację wewnętrzną zamiast systemu „kija i marchewki”.

Siedem praktycznych narzędzi kierownika

W wystąpieniu szczegółowo omówiono zestaw środków pozwalających najwyższemu kierownictwu wpływać na kulturę bezpieczeństwa:

• Osobiste oświadczenie o odpowiedzialności. Szczere zaangażowanie kierownika w kwestie bezpieczeństwa budzi zaufanie podwładnych. Praktyka osobistych rozmów dyrektorów z rodzinami poszkodowanych radykalnie zmienia ich stosunek do działań prewencyjnych.
• Niezależność funkcji HSE. W celu obiektywnego monitorowania, służba HSE powinna podlegać bezpośrednio najwyższemu kierownikowi, wykluczając konflikt interesów z działami produkcyjnymi.
• Kształtowanie podstawowego modelu zachowania. Osobiste spotkanie dyrektora generalnego z nowymi pracownikami ustala fundamentalne zasady bezpieczeństwa, które stają się priorytetowe dla pracownika dzięki prawu trwałości pierwszej informacji.
• Komunikacja pozioma. Rotacja przełożonych między działami zapewnia skuteczną wymianę najlepszych praktyk i wyrównuje poziom podejścia do bezpieczeństwa na stanowiskach pracy.
• Wizytacje miejsc pracy. Bezpośrednia komunikacja z wykonawcami pozwala kierownikowi uzyskiwać niezniekształcone informacje, sprawdzać działanie kanałów komunikacji i demonstrować wartość pracy każdego pracownika.
• Motywacja niematerialna. Regularne nagradzanie za dążenie do celu tworzy pozytywne środowisko. Aby zrekompensować jedną negatywną uwagę, potrzeba od trzech do jedenastu pochwał.
• Uwaga wobec odchodzących pracowników. Wywiad końcowy pomaga zidentyfikować ukryte problemy w organizacji i zachować lojalność specjalisty.

Adaptacja i bezpieczeństwo jako zasada myślenia

Odpowiadając na pytania publiczności, prelegent pokazuje na przykładzie, jak zmniejszyć liczbę urazów wśród najbardziej narażonych grup — nowych pracowników. Kluczową rolę odgrywa tu nie tylko instruktaż „jak to robić”, ale wyjaśnienie sensu — „dlaczego należy to robić właśnie tak”. Etapowa adaptacja, w której obciążenie wzrasta stopniowo pod kontrolą mentora, pozwala ukształtować bezpieczeństwo jako podstawową zasadę myślenia.

Czego dowiesz się z tego webinarium:

• Czym zasadniczo różnią się podejścia lidera i menedżera w kwestiach bezpieczeństwa pracy?
• Jak właściwie zorganizować proces adaptacji nowych pracowników, aby wyeliminować urazy w pierwszych miesiącach pracy?
• Dlaczego służba HSE powinna podlegać wyłącznie najwyższemu kierownikowi?
• Jak wykorzystać wywiady końcowe do identyfikacji ukrytych ryzyk w produkcji?
• W jaki sposób pozioma rotacja specjalistów pomaga szybko podnieść ogólną kulturę bezpieczeństwa?