Zarządzanie ryzykiem podczas wykonywania prac o podwyższonym ryzyku przez firmy podwykonawcze

Import ryzyka: dlaczego podwykonawcy wymagają szczególnej kontroli

Angażowanie firm podwykonawczych w dużych obiektach przemysłowych nieuchronnie pociąga za sobą integrację obcej kultury produkcyjnej, która często nie odpowiada standardom zamawiającego. Niski poziom kompetencji personelu podwykonawcy i formalne podejście do zasad bezpieczeństwa prowadzą nie tylko do regularnych naruszeń, ale także do opóźnień w realizacji projektów inwestycyjnych. Opóźnione uruchomienie produkcji z powodu incydentów mierzone jest w milionowych stratach finansowych. W prezentacji szczegółowo omówiono podejście firmy NLMK do zarządzania ryzykiem podwykonawców na etapie, gdy organizacja weszła już na plac budowy i rozpoczęła wykonywanie prac o podwyższonym ryzyku.

Trzypoziomowy system postępowania z naruszeniami

Tradycyjny system pozwoleń na pracę nie jest w stanie w pełni wyeliminować ryzyka na dużych budowach z tysiącami zaangażowanych pracowników. Prelegent analizuje architekturę kontroli, której fundamentem jest ciągły nadzór (supervising).

• Zewnętrzny i wewnętrzny nadzór techniczny. Zaangażowanie wyspecjalizowanych ekspertów do codziennej kontroli pozwala nie tylko rejestrować odchylenia, ale także prowadzić działania edukacyjne bezpośrednio na stanowiskach pracy.
• Szczegółowy rejestr naruszeń. Systematyzacja danych z głęboką klasyfikacją (np. podział prac na wysokości na problemy z linami kotwiczącymi, rusztowaniami lub szelkami) umożliwia identyfikację błędów systemowych w procesach konkretnego podwykonawcy.
• Ukierunkowane wdrażanie działań korygujących. Na podstawie analizy rejestru tworzone są celowe zadania dla kierowników firm podwykonawczych, których wykonanie jest ściśle kontrolowane przez zamawiającego.

Transformacja bezpieczeństwa podczas prac na wysokości

Prace na wysokości tradycyjnie generują największą liczbę naruszeń — w niektórych projektach odsetek ten sięgał 40%. Prelegent pokazuje na przykładzie tego kluczowego ryzyka, jak kompleksowe podejście zmienia statystyki urazów.

• Praktyczna weryfikacja kompetencji. Wprowadzenie obowiązkowych testów na specjalistycznych poligonach szkoleniowych pozwala wyeliminować niewykwalifikowany personel przed wejściem na obiekt.
• Przejście na rusztowania modułowe. Całkowita rezygnacja z prowizorycznych drewnianych podestów na rzecz ustandaryzowanych konstrukcji modułowych minimalizuje ryzyko zawalenia się platform roboczych.
• Nadzór techniczny nad montażem. Każda konstrukcja rusztowania przechodzi niezależną weryfikację poprawności montażu. Dopiero po otrzymaniu zezwalającej „zielonej przywieszki” brygada jest dopuszczana do pracy.

Taki schemat pozwolił całkowicie wyeliminować przypadki upadków z wysokości na kontrolowanych obiektach i zmniejszyć liczbę powiązanych naruszeń o ponad 60%.

Zaangażowanie kierownictwa i otwartość informacyjna

Skuteczność systemu kontroli zależy bezpośrednio od zaangażowania kierownictwa produkcyjnego. Włączenie konkretnych wskaźników bezpieczeństwa (udział w obchodach liniowych, obecność na spotkaniach dotyczących HSE) do rocznych KPI kierowników projektów tworzy realne zapotrzebowanie na bezpieczne wykonywanie prac ze strony zamawiającego. Dodatkowo wdrażana jest zasada otwartości informacyjnej: podwykonawcy otrzymują pełny dostęp do korporacyjnych katalogów ryzyka, filmów szkoleniowych i podręczników, co eliminuje barierę nieznajomości wewnętrznych procedur firmy.

Czego dowiesz się z tego webinarium:

• Jak zbudować system nadzoru i analityki naruszeń dla wielotysięcznego personelu podwykonawców?
• Dlaczego rezygnacja z drewnianych podestów na rzecz rusztowań modułowych wymaga dodatkowego szkolenia personelu?
• Jak działa system dopuszczania do prac na wysokości poprzez niezależny nadzór techniczny?
• W jaki sposób można zintegrować wymagania HSE z procedurą wyboru podwykonawców w przetargach?
• Jak wykorzystać KPI do zaangażowania kierowników produkcyjnych zamawiającego w kontrolę bezpieczeństwa na placu budowy?