Operacyjne Zarządzanie Ryzykiem Produkcyjnym – ewolucja mentoringu w bezpieczeństwie

Ewolucja mentoringu: od teorii do praktyki w miejscu pracy

Rozwój kultury bezpiecznej produkcji wymaga nie tylko tworzenia wielopoziomowych systemów zarządzania HSE, ale także zapewnienia ich skutecznego stosowania w praktyce. W swoim wystąpieniu Andriej Chochriakow, kierownik programów rozwoju kultury bezpieczeństwa w „Salym Petroleum Development”, dzieli się doświadczeniem we wdrażaniu programu mentoringu w zakresie operacyjnego zarządzania ryzykiem produkcyjnym (OZRP). Prelegent analizuje, dlaczego tradycyjne metody szkolenia i kontroli często okazują się niewystarczające do kształtowania trwałych nawyków bezpiecznej pracy, zwłaszcza u nowych kierowników robót i w organizacjach wykonawczych.

Problem polega na tym, że ilość informacji, którą musi przyswoić nowy pracownik, jest ogromna. Narzędzia organizacji bezpiecznej pracy mogą wydawać się nieporęczne i niezrozumiałe bez praktycznych umiejętności ich stosowania. Program OZRP ma na celu rozwiązanie tego problemu poprzez przeniesienie punktu ciężkości z zajęć w salach szkoleniowych na bezpośrednie wsparcie i doszkalanie personelu bezpośrednio w miejscu pracy.

Czym jest OZRP i czym różni się od tradycyjnej kontroli

Podstawą programu OZRP jest koncepcja Assist & Assure — połączenie mentoringu i kontroli bezpośrednio w trakcie wykonywania prac. Mentor OZRP nie zastępuje funkcji inżyniera HSE i nie posiada uprawnień administracyjnych do nakładania kar. Jego głównym zadaniem jest pomoc, doradzanie i korygowanie działań brygady, identyfikacja obszarów do poprawy oraz rozwój zarówno kompetencji technicznych, jak i przywódczych (soft skills) kierowników robót.

• Długotrwałe zanurzenie: Mentor spędza z brygadą od czterech do sześciu dni z rzędu, obserwując pełny cykl prac. Pozwala to przezwyciężyć etap „napięcia”, kiedy pracownicy demonstrują społecznie pożądane zachowania, i zobaczyć rzeczywisty obraz wykonywania operacji.
• Brak funkcji karnej: Brak groźby kary sprzyja budowaniu relacji opartych na zaufaniu. Pracownicy zaczynają otwarcie omawiać problemy i zadawać pytania, nie bojąc się przyznać do niewiedzy.
• Skupienie na nawykach: Celem mentora jest ukształtowanie trwałych nawyków bezpiecznego zachowania, takich jak ciągłe interweniowanie w przypadku zidentyfikowania ryzyka i gotowość do zadawania pytań.

Narzędzia mentora: od „Siedmiu kroków” do „Polowania na zagrożenia”

W wystąpieniu szczegółowo omówiono arsenał narzędzi, z których korzystają mentorzy OZRP w celu rozwijania umiejętności identyfikacji ryzyka i właściwej organizacji pracy.

• Karta „Siedem kroków bezpiecznej pracy”: Praktyczna wskazówka dla kierownika robót, zawierająca otwarte pytania zwiększające świadomość podczas przygotowań do pracy oraz kryteria skutecznego instruktażu.
• „Polowanie na zagrożenia”: Regularne ćwiczenie rozwijające umiejętność identyfikacji ryzyka, przeprowadzane wspólnie z wykonawcami prac. Prelegent pokazuje na przykładzie, że narzędzie to ma zastosowanie nie tylko w złożonych obiektach produkcyjnych, ale także w codziennej działalności (np. z personelem kompleksu hotelowego) w celu zmniejszenia liczby mikrourazów.
• Raport dotyczący wskaźników wyprzedzających: Wyniki pracy mentora są zapisywane w raporcie, który jest omawiany ze wszystkimi zaangażowanymi osobami (kierownikiem robót, superwizorem, inżynierem HSE) w celu wypracowania wspólnego zrozumienia obszarów do poprawy.

Czego dowiesz się z tego webinarium:

• Jak pokonać przepaść między wiedzą teoretyczną z zakresu HSE a jej praktycznym zastosowaniem w miejscu pracy?
• Jaka jest zasadnicza różnica między mentorem OZRP a kontrolującym inżynierem HSE?
• Jak zbudować oparte na zaufaniu relacje z brygadą w celu identyfikacji rzeczywistych problemów w organizacji pracy?
• Jakie narzędzia pomagają rozwijać umiejętności identyfikacji ryzyka u kierowników liniowych i pracowników?
• Jak oceniać skuteczność programu mentoringu za pomocą wskaźników wyprzedzających?