Kultura bezpieczeństwa przestała być statycznym zbiorem zasad i przekształciła się w zmienną materię, wymagającą ciągłej uwagi i korekt. W warunkach aktywnego rozwoju nowych biznesów i napływu młodych kadr, jak ma to miejsce w dywizji paliwowej TVEL (Rosatom), kształtowanie świadomego podejścia do bezpieczeństwa staje się zadaniem strategicznym. Dyrektor departamentu firmy TVEL Wiaczesław Kozłow podkreśla, że sztywny system kontroli zawodzi, gdy tylko słabnie nadzór. Prawdziwym celem jest osiągnięcie poziomu świadomości, w którym każdy pracownik, od personelu liniowego po najwyższe kierownictwo, czuje osobistą odpowiedzialność za bezpieczne wykonywanie zadań.
Ponieważ kultury nie da się zmierzyć zwykłymi przyrządami, niezbędne są ustrukturyzowane narzędzia oceny. W wystąpieniu szczegółowo omówiono podejście oparte na standardach MAEA. Początkowo stosowano tylko ankiety i grupy fokusowe, jednak od 2021 roku instrumentarium zostało rozszerzone do pięciu elementów:
Prelegent pokazuje na przykładzie, że zwiększenie liczby narzędzi wielokrotnie zwiększa ilość faktów wymagających analizy. Sprawia to, że szkolenie grup roboczych jest krytycznie ważne: eksperci muszą umieć bezstronnie rejestrować fakty, oddzielając widoczne zachowania od głębokich wartości i postaw, które wymagają korekty.
Samoocena to potężne narzędzie, ale niesie ze sobą ryzyko subiektywizmu: firma zawsze chce wyglądać lepiej we własnych oczach. Dlatego ważnym etapem staje się ocena zewnętrzna. Obecnie TVEL angażuje ekspertów branżowych, stosujących podobną metodologię. Jednak prelegent analizuje perspektywę oceny międzybranżowej — zaangażowania specjalistów z innych dziedzin (np. metalurgii czy sektora naftowo-gazowego). Takie niezależne spojrzenie może ujawnić martwe punkty i zaproponować niestandardowe rozwiązania dla dalszego rozwoju.
Przejście od angażującego do proaktywnego poziomu kultury bezpieczeństwa wymaga aktywnego udziału wszystkich kategorii pracowników. Praktyka pokazuje wysokie zaangażowanie najwyższego kierownictwa, jednak na poziomie kierowników liniowych pojawia się problem braku czasu: często zostaje im tylko 4-6% czasu pracy na kwestie bezpieczeństwa. Rozwiązanie tego problemu wymaga szkolenia w zakresie umiejętności planowania i ustalania priorytetów. Jednocześnie inicjatywy oddolne, takie jak konkurs projektów z zakresu kultury bezpiecznego zachowania, pokazują wysoki potencjał szeregowych pracowników, gotowych brać na siebie odpowiedzialność przy odpowiednim wsparciu kierownictwa.
Przeglądaj pełną bibliotekę najlepszych praktyk bezpieczeństwa przemysłowego
Przejdź do biblioteki