Istnieje mnóstwo niuansów owocnej komunikacji, a w tym artykule przyjrzymy się tym najskuteczniejszym.
Korzystanie z tych narzędzi pozwala uczynić mowę bogatszą.
1. Postawa, gestykulacja i pozy.
Jedną z pierwszych rzeczy, które oceniają widzowie, jest wygląd i sposób bycia mówcy.
Postawa powinna być wyprostowana – dotyczy to każdego formatu. Proste plecy świadczą o pewności siebie, podczas gdy garbienie się jest często oznaką zdenerwowania.
Gestykulacja powinna odpowiadać treści.
Przy opowiadaniu o barwnych, emocjonalnych wydarzeniach logiczne jest energiczne gestykulowanie, aby podkreślić emocje.
Gdy mówimy o poważnych kwestiach – gesty powinny być powolne i spokojne.
Ruchy rąk powinny odbywać się powyżej linii pasa.
Ważne jest unikanie zamkniętych póz; nie należy krzyżować rąk na piersiach ani za plecami. Nie należy chować dłoni do kieszeni. Skrzyżowane nogi również zdradzają brak pewności siebie.
Otwarte pozycje wyglądają znacznie lepiej.
Mówca utrzymujący kontakt wzrokowy z publicznością lub rozmówcą wywiera pozytywne wrażenie. Podczas wystąpienia przed grupą należy okresowo patrzeć w oczy każdej osobie przez dwie do trzech sekund, a przy dużym audytorium – wybranym osobom.
W rozmowie sam na sam logiczne jest patrzenie w oczy przez około 60% czasu. W ten sposób okażesz zainteresowanie, a oponent nie odniesie wrażenia, że jest przesłuchiwany.
Przykłady: "eee", "nooo", "no więc", "jakby" itp.
Obecnie bardzo popularne są: "w zasadzie", "odpowiednio", "jedyną rzeczą jest to, że" i tak dalej.
Praktycznie każde słowo staje się irytujące, jeśli powtarza się je więcej niż dwa razy.
Zdarza się, że w trakcie monologu trzeba zebrać myśli i przerwać na kilka sekund. Wielu wydaje się, że takie wykrzykniki skutecznie wypełniają przerwy.
W rzeczywistości lepiej zachować krótką pauzę, a następnie kontynuować myśl.
Nagrania audio i wideo są ogromną pomocą w śledzeniu takich momentów.
Powinny być jasne i na temat. Jeśli nie możesz odpowiedzieć od razu, powiedz, że udzielisz informacji później.
Gdy prelegent zaczyna odpowiadać rozwlekle i długo, koncentracja słuchaczy spada, a on sam może stracić wątek.
Czas to nie tylko pieniądz, ale samo życie.
Niestety, ramy czasowe często nie są przestrzegane, a mówca przemawia bardzo długo. Uwierz, lepiej skończyć nieco wcześniej i zostawić czas na pytania na końcu.
W takim przypadku dasz się poznać jako kompetentny mówca, potrafiący wyrazić istotę rzeczy w wyznaczonym limicie czasowym.
Emocje zawsze zapadają w pamięć i ożywiają treść. O dobrych wiadomościach opowiadaj z uśmiechem, o ważnych – poważnie, o dziwnych – ze zdziwieniem.
Niewskazane jest przesadzanie, na przykład wymuszanie łez przy smutnych wiadomościach lub radosne krzyczenie przy ogłaszaniu podwyżki wynagrodzenia.
Żartuj, jeśli potrafisz to robić. Oczywiście unikaj dwuznacznych wypowiedzi oraz drażliwych tematów, takich jak polityka i religia.
Poczucie humoru można doskonalić poprzez specjalne szkolenia lub oglądanie programów komediowych.
Należy wyglądać schludnie i dopasować się do audytorium. Lepiej wybrać stylowe ubranie, w którym czujesz się komfortowo.
Przełącz telefon w tryb cichy. Przemyśl odpowiedzi na prawdopodobne pytania. Jeśli występujesz online, koniecznie sprawdź łącze; offline – przyjdź wcześniej i oceń otoczenie.
Poszerzaj zasób słownictwa. Pomoże w tym czytanie książek, w tym klasyki. Bardzo przydatne jest regularne czytanie na głos.
11. Ludzie są zmęczeni, rozpraszają się, rozmawiają między sobą. Przyciągnij ich uwagę za pomocą:
- podniesienia lub obniżenia głośności głosu;
- zmiany intonacji;
- zadania pytania lub poznania opinii;
- zażartowania;
- wspomnienia o ciekawym wydarzeniu z własnego doświadczenia;
Przypominam, że połączenie teorii i praktyki to klucz do sukcesu.
Stosowanie wymienionych zasad i metod daje znakomity efekt.