Niniejszy wpis jest kontynuacją opowieści o przeprowadzaniu sesji identyfikacji ryzyk środowiskowych z wykorzystaniem narzędzia ENVID*.
Zdecydowaliśmy się więc na przeprowadzenie sesji ryzyka i zebraliśmy świetną grupę ekspertów. Co chcemy osiągnąć w wyniku tej sesji? Jakiego produktu końcowego oczekujemy po jej zakończeniu?
Pytanie wydaje się dziwne!
Logiczna odpowiedź brzmi: „Oczekujemy gotowego rejestru (wykazu, listy itp.) ryzyk środowiskowych (typowy wygląd rejestru ryzyk środowiskowych przedstawiono poniżej)”.
Na ile zasadne jest takie postawienie zadania? Przedyskutujmy to.
Sesja ryzyka trwa zazwyczaj 1-2 dni robocze, z czego efektywna burza mózgów zajmuje około 4-6 godzin.
Typowy przebieg sesji ryzyka: pojawia się pomysł na ryzyko (≈2 min). Grupa próbuje sformułować idealną nazwę ryzyka (≈5 min). Grupa przechodzi do oceny szkód finansowych, zaczynają się spory, ktoś gorączkowo czegoś szuka w komputerze, ktoś dzwoni, ktoś biegnie do gabinetu po dokumenty. Zazwyczaj, jeśli nie wprowadzi się restrykcji, obliczanie szkód finansowych może zająć 15-20 minut. W rezultacie omówienie jednego ryzyka może trwać 20-25 minut. Prosta arytmetyka pokazuje, że przy takim podejściu uda się omówić około 10 ryzyk podczas całej sesji.
Warto zadać sobie pytanie: co chcemy uzyskać podczas sesji ryzyka? Dobry, skromny rejestr ryzyk daleki od przejrzystości, czy surowy dokument, który jednak odzwierciedla rzeczywistą sytuację?
Ja znalazłem odpowiedź dla siebie. Celem jest przejrzystość. Głównym zadaniem grupy eksperckiej podczas stacjonarnej sesji ryzyka jest maksymalna identyfikacja ryzyk i ich wstępny opis. Wszystkie szczegółowe obliczenia i ostateczne sformułowania są przygotowywane poza sesją ryzyka i niekoniecznie przez ekspertów.
Co obowiązkowo musi zostać odnotowane podczas sesji ryzyka:
Что можно делать за пределами риск сесии:
Przykład rejestru po zakończeniu sesji ryzyka (kolorem zaznaczono pola obowiązkowe do wypełnienia).
Praktyka pokazuje, że prowadzenie zapisów podczas sesji ryzyka w takim formacie znacznie przyspiesza proces. Wykrywa się i rejestruje o wiele więcej ryzyk. Oczywiście pojawia się pewien nakład pracy poza sesją, ale może on zostać wykonany bez angażowania wyspecjalizowanych ekspertów.
Dodatkowy bonus. Takie podejście uniemożliwia poznanie ostatecznej oceny ryzyka podczas samej sesji, co zapobiega manipulowaniu wynikami przez ekspertów. Sztuczne zaniżanie lub zawyżanie oceny we własnym interesie jest w przypadku ryzyk środowiskowych powszechnym problemem.
* ENVID (Environmental identification) to powszechna światowa praktyka identyfikacji i oceny ryzyk środowiskowych. ENVID jest „środowiskową” adaptacją jeszcze bardziej znanego narzędzia HAZID (Hazard identification). Podstawą metody jest ustrukturyzowana burza mózgów.