🛡️ Bezpieczeństwo: „Dym nad wodą” i jak go rozproszyć

Żadna produkcja przemysłowa nie może istnieć w chaosie – to aksjomat. Dlaczego więc prezentacje, raporty i wskaźniki KPI okazują się czasem ważniejsze niż realne zmiany na stanowiskach pracy?

Jak mówią znawcy tematu, jest to jeden z objawów korporacyjnej kultury imitacji. Nie powstaje ona znikąd, lecz jako mechanizm obronny pozwalający przetrwać w środowisku korporacyjnym.

Poniżej przedstawiono dla porównania niektóre cechy „podejścia gospodarskiego” (©DuPont) oraz kultury imitacji.

W której z tych kultur chciałbyś żyć i pracować?

Która z nich lepiej redukuje straty? 💰

Dystans władzy

• Podejście gospodarskie: efektywność operacyjna = plan + jakość + bezpieczeństwo, codziennością są osobiste wizyty na „Gemba”, rozmowy z personelem itp.
• Kultura imitacji: wszystko mierzone jest wskaźnikami finansowymi („paradygmat pieniądza”).

Wymagania korporacyjne (zasady)

• Podejście gospodarskie: są one potrzebne do efektywnej i bezpiecznej pracy.
• Kultura imitacji: są potrzebne jako podkładka — „na wypadek kontroli”, „gdyby coś się stało”...

Bezpieczeństwo

• Podejście gospodarskie: bezpieczeństwo to bezwarunkowy priorytet, część technologii i wytyczna do działania.
• Kultura imitacji: bezpieczeństwo częściej istnieje „na papierze”: zarządzenia są wydane, ludzie zapoznani, dzienniki prowadzone.

Ciągłość zarządzania

• Podejście gospodarskie: rozwój i rotacja kadry kierowniczej, awanse wewnętrzne i/lub długoterminowe zatrudnianie ekspertów zewnętrznych, regularna współpraca z konsultantami zewnętrznymi.
• Kultura imitacji: zmiana kluczowych menedżerów co 3-5 lat, priorytety korporacyjne i praktyki zarządcze często ulegają zmianie; to, co było ważne wczoraj, dziś schodzi na dalszy plan lub zostaje zapomniane; zewnętrzni konsultanci są zbędni — to strata czasu i pieniędzy.

Komunikacja

• Podejście gospodarskie: komunikacja „z góry na dół” i „z dołu do góry”.
• Kultura imitacji: wyraźnie dominuje informowanie „z góry na dół”. „Na dole”: przemilczanie problemów, ukrywanie błędów.

Poziom wzajemnego zaufania

• Podejście gospodarskie: zaufanie umiarkowane lub wysokie.
• Kultura imitacji: poziom zaufania najczęściej niski.

Samozadowolenie

• Podejście gospodarskie: rozsądne, przemyślane zmiany są dyskutowane i zazwyczaj wspierane.
• Kultura imitacji: demonstrowane jest wysokie samozadowolenie: „mamy wszystko”, zmiany są imitowane lub sabotowane.

Reakcja na problemy

• Podejście gospodarskie: zgłaszanie problemów to okazja do działań korygujących, redukcji ryzyka i wyciągania wniosków.
• Kultura imitacji: ważniejsze jest znalezienie winnego.

Stosunek do inicjatyw

• Podejście gospodarskie: nowe możliwości systemowych ulepszeń.
• Kultura imitacji: „trup w szafie”, zagrożenie dla stabilności i spokoju.

Musimy przyznać, że kultura imitacji to ewidentny ślepy zaułek. Gdzieś na etapie „Nadzoru” krzywej Bradleya rozwój kultury bezpieczeństwa zamiera na długo lub wręcz się cofa. ⛔

Na szczęście istnieje wyjście. Ruch naprzód zaczyna się od determinacji liderów i stopniowych zmian w „ustawieniach” systemu. W tej sytuacji specjalista HSE staje się bezpośrednim uczestnikiem zmian. Jego rolą jest cierpliwe i konsekwentne wspieranie zmian na wszystkich poziomach zarządzania, gdzie jest to konieczne.

________________________________________

💬 Koledzy, podzielcie się swoją opinią w komentarzach. 👇