Podejście oparte na ryzyku w kontroli administracyjnej w obszarze HSE i ochrony środowiska

Od praktyk radzieckich do podejścia opartego na ryzyku

W dzisiejszych realiach dużych firm rafineryjnych zaostrzenie wymagań dotyczących bezpieczeństwa przemysłowego i HSE wymaga nowych podejść do zarządzania. Anatolij Zacharow, zastępca głównego inżyniera ds. bezpieczeństwa przemysłowego, HSE i ekologii w „LUKOIL-Permnieftieorgsintiez”, dzieli się doświadczeniem w transformacji tradycyjnego systemu kontroli administracyjnej. Przedsiębiorstwo, przetwarzające 14 mln ton surowca rocznie, dostosowało radziecki trójpoziomowy system kontroli do nowoczesnych wymagań podejścia opartego na ryzyku, przenosząc punkt ciężkości z całkowitej kontroli na identyfikację obiektów wysokiego ryzyka.

Teoria rozbitych okien i piramida Heinricha w ocenie kultury bezpieczeństwa

Jak zmierzyć stosunek pracowników do bezpieczeństwa? Prelegent analizuje to zagadnienie przez pryzmat teorii rozbitych okien i piramidy Heinricha. Drobne naruszenia, które nie wymagają nakładów inwestycyjnych i są usuwane w trakcie zmiany, służą jako wskaźniki stanu kultury bezpieczeństwa. Tolerowanie takich „rozbitych okien” prowokuje poważniejsze incydenty. Właśnie dlatego ocena kultury bezpieczeństwa opiera się na analizie powierzchownych naruszeń, co pozwala przewidywać i zapobiegać poważnym awariom.

Cztery etapy wdrażania kontroli opartej na ryzyku

W prezentacji szczegółowo omówiono proces przejścia do nowego systemu oceny. Pierwszy etap to opracowanie jednolitej listy kontrolnej z 10 wskaźnikami (kultura produkcji, znaki bezpieczeństwa, stan ŚOI itp.), z których każdy oceniany jest w 5-stopniowej skali. Drugi etap to praktyczna weryfikacja obiektów według listy kontrolnej z równoległym mikroszkoleniem personelu. Trzeci etap to analiza skuteczności wskaźników i ich korekta z uwzględnieniem sezonowości. Czwarty etap to wizualizacja wyników i tworzenie rankingu instalacji.

Ocena kompetencji i mikroszkolenia w miejscu pracy

Szczególną uwagę zwrócono na wskaźnik „Ocena kompetencji personelu”. Prelegent pokazuje na przykładzie, jak kontrole zamieniają się w dialog o bezpieczeństwie. Zamiast formalnej kontroli, audytor gromadzi zmianę w sterowni i przeprowadza ankietę na temat ryzyk, instrukcji i potencjalnie niebezpiecznych zdarzeń. Zidentyfikowane luki w wiedzy są eliminowane na miejscu: współpracownicy pomagają sobie nawzajem, a audytor doradza. To nie tylko sprawdzian wiedzy, ale także skuteczne mikroszkolenie, które zmniejsza wpływ czynnika ludzkiego.

Ranking obiektów i optymalizacja obciążenia nadzorczego

Wynikiem oceny jest ranking kultury bezpieczeństwa instalacji. Wprowadzane są negatywne wskaźniki (odstępstwa od norm, naruszenia, incydenty), które mogą znacznie obniżyć lub wyzerować ranking. Obiekty dzielą się na stopnie: od 100-75% (wymagany poziom) do poniżej 44% (znaczne odchylenia). Instalacja o najniższym rankingu staje się obiektem kompleksowej kontroli trzeciego poziomu kontroli administracyjnej i otrzymuje dodatkowe, nieplanowane kontrole drugiego poziomu. Obiekty o wysokim rankingu są sprawdzane tylko pod kątem dokumentacji, co zmniejsza obciążenie nadzorcze i stymuluje samokontrolę.

Czego dowiesz się z tego webinarium:

• Jak dostosować trójpoziomową kontrolę administracyjną do podejścia opartego na ryzyku?
• Jakich 10 wskaźników użyć do oceny kultury bezpieczeństwa w produkcji?
• Jak zastosować teorię rozbitych okien, aby zapobiec poważnym incydentom?
• Jak połączyć sprawdzanie wiedzy z mikroszkoleniem personelu w miejscu pracy?
• W jaki sposób tworzenie rankingu instalacji pomaga zoptymalizować kontrole i zmniejszyć obciążenie nadzorcze?