Podstawowe podejścia do kształtowania przywództwa w obszarze bezpieczeństwa

Ewolucja kultury bezpieczeństwa: od instrukcji do czynnika ludzkiego

Współczesne podejście do HSE dawno wykroczyło poza ramy wyspecjalizowanych działów. Bezpieczeństwo to styl pracy całego przedsiębiorstwa, który bezpośrednio zależy od postawy najwyższego kierownictwa. W swoim wystąpieniu Tatiana Bobrowicka, przedstawicielka firmy Shell, analizuje ewolucję korporacyjnej kultury bezpieczeństwa: od wdrożenia programu Hearts and Minds na początku lat 2000., który przeniósł punkt ciężkości z instrukcji technicznych na świadome podejście ludzi, po współczesne koncepcje Human Performance i Learner Mindset.

Prelegentka podkreśla ważną zmianę paradygmatu: błędy są nieuniknione, ponieważ popełniają je żywi ludzie. Głównym zadaniem nowoczesnego systemu bezpieczeństwa jest stworzenie takich warunków, w których błąd nie doprowadzi do fatalnych skutków. W tym celu krytycznie ważna jest psychologiczna bezpieczna przestrzeń. Jeśli pracownicy boją się kary, ukrywają incydenty i potencjalnie niebezpieczne sytuacje, pozbawiając firmę możliwości wyciągnięcia wniosków i zapobiegania awariom w przyszłości.

Rola najwyższego kierownictwa i współpraca międzyfunkcyjna

Rola lidera jest szczególnie istotna dla rosyjskich przedsiębiorstw z ich wyraźną strukturą hierarchiczną. Najwyższe kierownictwo nie tylko nadaje ton i przydziela zasoby, ale także pełni kluczową funkcję integracyjną. Prelegentka zauważa, że incydenty często mają miejsce na styku obszarów odpowiedzialności różnych działów. To właśnie lider jest w stanie przezwyciężyć tę fragmentację, budując skuteczną współpracę między departamentami i czyniąc bezpieczeństwo wspólnym zadaniem, a nie wyłącznie problemem wyspecjalizowanej służby.

Pięć nawyków skutecznego lidera w obszarze bezpieczeństwa

W wystąpieniu szczegółowo omówiono konkretne wzorce zachowań, które powinien prezentować menedżer w celu kształtowania solidnej kultury bezpieczeństwa:

• Stosunek do incydentów: przeniesienie uwagi z poszukiwania i karania winnych na troskę o poszkodowanego i wyciąganie wniosków. Jest to podstawowy warunek stworzenia komfortowego psychologicznie środowiska i uruchomienia procesu ciągłego uczenia się.
• Skupienie na strefach wysokiego ryzyka: osobista uwaga kierownika na najbardziej niebezpieczne rodzaje prac (np. transport helikopterowy) i kontrola jakości ich organizacji.
• Jasne określenie i komunikacja celów: personel musi jasno rozumieć, do jakich wskaźników bezpieczeństwa dąży firma.
• Przepracowanie potencjalnych dylematów: otwarta dyskusja o konfliktach między szybkością wykonywania prac a bezpieczeństwem. Ignorowanie tych kwestii na etapie planowania nieuchronnie prowadzi do wzrostu ryzyka (np. z powodu zmęczenia personelu).
• Systematyczna praca nad błędami: zrozumienie istniejących luk i ciągły cykl doskonalenia.

Bezpieczeństwo w spółkach joint venture i ocena ryzyka przed transakcją

Osobny blok wystąpienia poświęcony jest specyfice pracy w spółkach joint venture, gdzie ścierają się interesy i kultury korporacyjne różnych akcjonariuszy. Prelegentka pokazuje na przykładzie partnerstw Shell w Rosji, jak budowany jest dialog w celu zbliżenia standardów bezpieczeństwa. Najważniejszy etap tej pracy rozpoczyna się jeszcze przed podpisaniem umów: firma przeprowadza dogłębną ocenę ryzyk HSE potencjalnego aktywa. Obecność nieprzezwyciężalnych ograniczeń (np. praca w parkach narodowych) może być powodem rezygnacji z transakcji, a w pozostałych przypadkach wymagania dotyczące dostosowania aktywa do korporacyjnych standardów bezpieczeństwa są włączane bezpośrednio w strukturę umowy.

Czego dowiesz się z tego webinarium:

• Dlaczego koncepcja Human Performance zastępuje tradycyjne podejścia do bezpieczeństwa?
• Jak stworzyć psychologicznie bezpieczne środowisko, w którym pracownicy nie boją się zgłaszać błędów?
• Jakie pięć nawyków wyróżnia skutecznego lidera w obszarze HSE?
• Jak właściwie reagować na incydenty, aby zapobiec ich powtórzeniu?
• Jak oceniane są ryzyka HSE przy tworzeniu spółek joint venture i fuzjach?