Skuteczny system motywacji i wyznaczania celów w zakresie bezpieczeństwa pracy. Jak połączyć cele firmy z celami pracowników

Od reaktywności do proaktywności: ewolucja systemu zarządzania bezpieczeństwem

Rozwój kultury bezpieczeństwa w zakładzie pracy wymaga przejścia od formalnej kontroli do świadomego zaangażowania kadry kierowniczej i pracowników. W prezentacji szczegółowo omówiono doświadczenia firmy OTEKO w zakresie transformacji systemu motywacji i wyznaczania celów. Prelegent pokazuje na przykładzie, jak przejście od wskaźników reaktywnych (takich jak LTIFR) do kompleksowej oceny pozwala nie tylko zmniejszyć liczbę wypadków, ale także zmienić stosunek do bezpieczeństwa na wszystkich szczeblach zarządzania.

Diagnostyka i określenie obszarów do rozwoju

Na początku projektu w 2022 roku firma napotkała typowe problemy: odpowiedzialność za bezpieczeństwo spoczywała całkowicie na służbach HSE, menedżerowie angażowali się tylko w przypadku poważnych incydentów, a badano jedynie przypadki ze znacznymi stratami. Jako główny KPI stosowano wskaźnik LTIFR. Aby zmienić tę sytuację, opracowano mapę drogową obejmującą wdrożenie audytów bezpieczeństwa, ujednolicenie systemu rejestracji incydentów oraz uwzględnienie wypadków poza pracą.

• Audyty bezpieczeństwa: wdrożenie audytów behawioralnych jako głównego narzędzia profilaktyki i demonstracji przywództwa przez kadrę kierowniczą.
• Badanie incydentów: tworzenie atmosfery zaufania, w której pracownicy nie boją się zgłaszać mikrourazów i potencjalnie niebezpiecznych sytuacji. Wprowadzenie zasady „nie karzemy za incydent, zwalniamy za ukrywanie”.
• Wypadki poza pracą: uwzględnienie urazów pozazawodowych jako wskaźnika rzeczywistej kultury bezpieczeństwa i źródła ukrytych strat dla firmy.

Cyfryzacja i opracowanie kompleksowego KPI

Do skutecznego zarządzania zmianami potrzebna była jednolita platforma cyfrowa. Wdrożenie zautomatyzowanego systemu zarządzania bezpieczeństwem pozwoliło na standaryzację procesów i gromadzenie wiarygodnych statystyk. Na podstawie tych danych opracowano 11 kluczowych wskaźników, podzielonych na reaktywne (zależność „więcej znaczy gorzej”) i proaktywne (zależność „więcej znaczy lepiej”).

Prelegent analizuje proces tworzenia zintegrowanego wskaźnika – „Pulsu kultury bezpieczeństwa”. Dla każdego z 11 parametrów opracowano dziesięciopunktową skalę z wartościami progowymi. Pozwoliło to zrównoważyć wagę wskaźników reaktywnych i proaktywnych (50/50), dając menedżerom możliwość zrekompensowania drobnych spadków w strefie reaktywnej dzięki wysokiej aktywności w strefie proaktywnej (np. wysokiej jakości audyty lub terminowe eliminowanie niebezpiecznych warunków).

Wdrożenie i wyniki: od oporu do zaangażowania

Proces wdrażania nowego KPI wymagał znacznych wysiłków w celu wyjaśnienia metodologii i zaangażowania kadry kierowniczej. Kluczowym czynnikiem sukcesu było wsparcie najwyższego kierownictwa i przejrzystość obliczeń. Przejście od postrzegania „to są ich cele” do „to są moje cele” zajęło około sześciu miesięcy.

Wyniki po 8 miesiącach pracy z nowym wskaźnikiem są imponujące: ponad 80% menedżerów jest zaangażowanych w przeprowadzanie audytów, liczba zidentyfikowanych niebezpiecznych warunków znacznie wzrosła, a terminowość ich eliminacji osiągnęła 98%. Rejestracja incydentów wzrosła o 20%, co świadczy o rosnącym zaufaniu do systemu. Odnotowano również spadek ilości generowanych odpadów i emisji.

Czego dowiesz się z tego webinarium:

• Jak opracować i wdrożyć kompleksowy wskaźnik oceny kultury bezpieczeństwa?
• Dlaczego ważne jest uwzględnianie wypadków poza pracą i jak wiążą się one z bezpieczeństwem w pracy?
• Jak zrównoważyć wskaźniki reaktywne i proaktywne w systemie motywacyjnym menedżerów?
• Jak pokonać opór personelu przy wdrażaniu nowych KPI?
• Jak automatyzacja procesów pomaga w zarządzaniu bezpieczeństwem i obliczaniu wskaźników?