Wdrożenie wskaźników proaktywnych w celu zapobiegania urazom

Od podejścia reaktywnego do proaktywnego: dlaczego statystyki urazów wymagają nowych rozwiązań

Tradycyjne wskaźniki bezpieczeństwa, takie jak LTIFR (wskaźnik częstości wypadków powodujących niezdolność do pracy), pokazują wyniki po fakcie. Kiedy statystyki ciężkich i śmiertelnych wypadków zaczynają rosnąć, jak to miało miejsce w dywizji budowy maszyn Państwowej Korporacji Rosatom, staje się oczywiste: środki reaktywne nie wystarczą. Prelegent analizuje doświadczenia z wdrażania wskaźników proaktywnych, które pozwalają oceniać nie skutki, ale skuteczność samego systemu zarządzania HSE w czasie rzeczywistym.

Wystąpienie szczegółowo omawia podejście, w którym bezpieczeństwo przestaje być zadaniem wyłącznie działu HSE i staje się pracą zespołową, angażującą menedżerów wszystkich szczebli.

Struktura wskaźników proaktywnych: zaangażowanie i skuteczność systemu zarządzania HSE

W celu oceny skuteczności zapobiegania urazom opracowano złożony wskaźnik KPI, podzielony na dwa kluczowe bloki:

• Wskaźniki zaangażowania: zgłaszanie propozycji poprawy warunków pracy, realizacja tych propozycji oraz udział personelu w działaniach na rzecz bezpieczeństwa pracy. Zachęca to pracowników nie tylko do dostrzegania zagrożeń, ale także do proponowania rozwiązań, a kadrę kierowniczą — do szybkiego reagowania na inicjatywy oddolne.
• Wskaźniki skuteczności systemu zarządzania HSE: jakość oceny ryzyka, badanie mikrourazów i przeprowadzanie behawioralnych audytów bezpieczeństwa (BBS). Punkt ciężkości przesuwa się z formalnego wykonywania procedur na ich rzeczywistą skuteczność i głębię analizy.

Mikrourazy i BBS: narzędzia do identyfikacji ukrytych zagrożeń

Szczególną uwagę prelegent poświęca pracy z mikrourazami. W warunkach produkcji maszynowej pracownicy często ukrywają drobne obrażenia. Zadaniem podejścia proaktywnego jest stworzenie środowiska zaufania, w którym zgłoszenie mikrourazu nie jest postrzegane jako powód do kary, ale jako szansa na zapobieżenie poważnemu incydentowi. Badanie takich przypadków pozwala zidentyfikować przyczyny systemowe, na przykład konieczność zakazu używania noży biurowych w pomieszczeniach socjalnych lub modernizacji konkretnego sprzętu.

Behawioralne audyty bezpieczeństwa (BBS) lub „Dialogi o bezpieczeństwie” są postrzegane jako kluczowe narzędzie do uzyskiwania informacji zwrotnej. Jakość BBS zależy bezpośrednio od umiejętności komunikowania się menedżerów liniowych z podwładnymi. W tym celu wdrażane są specjalne szkolenia i „angażujące instruktaże”, uczące mistrzów prawidłowego wyznaczania zadań i otrzymywania informacji zwrotnej.

Cyfryzacja jako siła napędowa proaktywnego bezpieczeństwa

Ręczne zbieranie i analizowanie danych z BBS, inspekcji i mikrourazów to czasochłonny proces, który spowalnia podejmowanie decyzji zarządczych. Prelegent pokazuje na przykładzie opracowywanego oprogramowania, jak cyfryzacja pozwala:

• Zbierać dane online bezpośrednio z miejsc pracy.
• Automatycznie rozdzielać zidentyfikowane odchylenia według matrycy ryzyka.
• Wizualizować problemy dla menedżerów, pozwalając im na szybkie reagowanie na wzrost naruszeń w określonych obszarach (np. brak stosowania ŚOI), zanim doprowadzą one do urazu.

Czego dowiesz się z tego webinarium:

• Jak opracować i wdrożyć złożony wskaźnik KPI dotyczący zapobiegania urazom dla kadry kierowniczej?
• Jakie narzędzia pomagają motywować pracowników do nieukrywania mikrourazów?
• Jak poprawić jakość przeprowadzania behawioralnych audytów bezpieczeństwa przez menedżerów liniowych?
• Jaką rolę odgrywa cyfryzacja w operatywnej analizie danych i podejmowaniu decyzji zarządczych w obszarze HSE?
• Jak zrównoważyć realizację działań związanych z oceną ryzyka, uwzględniając ograniczenia zasobowe i finansowe przedsiębiorstwa?