Jak zbudować kompleksowy system bezpieczeństwa w transporcie

Ewolucja bezpieczeństwa w transporcie: od audytu do cyfrowej kontroli

Zapewnienie bezpieczeństwa w transporcie na skalę dużego holdingu przemysłowego to zadanie wykraczające poza standardowe szkolenia. Posiadanie rozbudowanej infrastruktury logistycznej, maszyn samojezdnych górniczych i podziemnych, a także własnego taboru kolejowego wymaga przejścia od reaktywnego badania incydentów do proaktywnego zarządzania ryzykiem. W prezentacji szczegółowo omówiono praktyczne doświadczenia firmy PhosAgro, gdzie od 2018 roku zbudowano kompleksowy system, który pozwolił zredukować do zera śmiertelne wypadki w transporcie.

Prelegent analizuje ścieżkę transformacji: od uznania niezadowalającego stanu bezpieczeństwa i przeprowadzenia obiektywnych audytów po wdrożenie zaawansowanych systemów widzenia maszynowego. Podstawą zmian stała się głęboka analiza przyczynowo-skutkowa, która ujawniła 4 główne czynniki urazów: przewrócenie się pojazdu, niezapinanie pasów bezpieczeństwa, przebywanie ludzi w strefie ruchu transportu kolejowego oraz przekraczanie prędkości.

Bariery organizacyjne i walka z przyczynami pierwotnymi

Analiza rzeczywistych zdarzeń pokazała, że za naruszeniami często kryją się systemowe problemy w organizacji pracy. Prelegent pokazuje na przykładzie najechania wozidła technologicznego na samochód wykonawcy, jak formalne podejście ukrywa prawdziwe przyczyny incydentów. Dochodzenie ujawniło krytyczne zmęczenie kierowcy z powodu systemu pracy zmianowej z nocnymi zmianami oraz skutków ubocznych leków.

W celu wyeliminowania takich przyczyn pierwotnych zrealizowano następujące kroki:

• Rezygnacja z pracy rotacyjnej na rzecz stałego harmonogramu: normalizacja czasu pracy i odpoczynku zmniejszyła obciążenie fizjologiczne kierowców ciężkiego sprzętu.
• Wdrożenie obiektywnych systemów badań lekarskich przed trasą: zautomatyzowane kompleksy wyeliminowały czynnik ludzki i formalizm przy dopuszczaniu do pracy.
• Utworzenie mobilnych grup ds. bezpieczeństwa ruchu drogowego: wewnętrzne patrole codziennie kontrolują prędkość (limit 40 km/h), zapinanie pasów bezpieczeństwa i eskortują ładunki wielkogabarytowe, co radykalnie zmniejszyło liczbę krytycznych naruszeń ze strony firm zewnętrznych.

Asystenci techniczni: widzenie maszynowe i telemetria

Rozumiejąc, że same środki administracyjne nie wystarczą, zwłaszcza w trudnych warunkach klimatycznych i przy słabej widoczności, firma postawiła na bariery techniczne. Wdrożenie systemów cyfrowych pozwoliło wyeliminować wpływ czynnika ludzkiego w sytuacjach krytycznych.

• System kontroli zmęczenia kierowców: kamery w kabinach wywrotek rejestrują oznaki zasypiania, palenie tytoniu lub korzystanie z telefonu. W przypadku wykrycia odchyleń sygnał natychmiast trafia do dyspozytora i brygadzisty, co pozwala szybko zdjąć zmęczonego pracownika z trasy i zapobiec wypadkowi.
• Pokładowy system widzenia maszynowego w lokomotywach spalinowych: w warunkach zwiększonego parowania i zerowej widoczności system rozpoznaje ludzi, sprzęt i przeszkody na torach, automatycznie stosując hamowanie awaryjne w przypadku zagrożenia kolizją.
• Telekomunikacyjny system czuwania maszynisty: opaska telemetryczna odczytuje parametry fizjologiczne pracownika. Gdy poziom czuwania spadnie poniżej krytycznego, system automatycznie zatrzymuje lokomotywę, zapobiegając wypadkom z powodu nagłego pogorszenia stanu zdrowia.
• Laserowa wizualizacja stref niebezpiecznych: projekcja czerwonych linii wokół pracującego sprzętu górniczego i podziemnego wyraźnie wyznacza granice strefy niebezpiecznej dla pieszych, co jest szczególnie skuteczne w warunkach dużego zapylenia i słabego oświetlenia kopalń.

Czego dowiesz się z tego webinarium:

• Jak zidentyfikować ukryte systemowe przyczyny wypadków transportowych i odejść od formalnych dochodzeń?
• Jak technicznie realizowana jest kontrola zmęczenia kierowców wozideł technologicznych i jaka jest jej rzeczywista skuteczność?
• Jakie narzędzia widzenia maszynowego mogą zapobiec potrąceniu człowieka przez lokomotywę w warunkach zerowej widoczności?
• Jak zorganizować pracę mobilnych grup ds. bezpieczeństwa ruchu drogowego w celu ścisłej kontroli transportu firm zewnętrznych?
• Jak zautomatyzować badania lekarskie przed trasą i wykluczyć dopuszczanie do pracy pracowników w niestabilnym stanie fizycznym?