Cele i zadania audytów behawioralnych. Metryki oceny efektywności

Przyczyną przeważającej większości wypadków są niebezpieczne zachowania ludzi (według różnych źródeł od 85% do 95% wszystkich wypadków ma miejsce w wyniku niebezpiecznych działań personelu). Faktycznie ukształtowana metoda przeprowadzania kontroli stanu BHP, bezpieczeństwa przemysłowego, pożarowego, bezpieczeństwa ruchu drogowego itp. polega w głównej mierze na wykrywaniu usterek technicznych, naruszeń i braków w stanie wyposażenia, urządzeń technicznych, organizacji przechowywania materiałów, prowadzeniu dokumentacji oraz innych aspektów technicznych i organizacyjnych, które nie są związane z działaniami personelu.

Celem behawioralnych audytów bezpieczeństwa jest:

• eliminacja niebezpiecznych zachowań pracowników i, w konsekwencji, zmniejszenie liczby niebezpiecznych warunków;
• kształtowanie trwałych nawyków odpowiedzialnego podejścia pracowników do własnego bezpieczeństwa i bezpieczeństwa osób w otoczeniu, a tym samym budowanie nowego poziomu kultury bezpieczeństwa pracy;
• podnoszenie kompetencji pracowników w zakresie stosowania bezpiecznych metod wykonywania pracy.

Głównym zadaniem przeprowadzania behawioralnego audytu bezpieczeństwa jest terminowe wykrywanie, ostrzeganie i zapobieganie niebezpiecznym działaniom pracownika podczas wykonywania obowiązków służbowych poprzez:

• stwierdzenie faktu przebywania pracownika w strefie możliwego wystąpienia danego zagrożenia (na podstawie wyników przeprowadzonej obserwacji);
• przerwanie niebezpiecznych działań pracownika lub wyeliminowanie zaistniałego/powstającego zagrożenia;
• przeprowadzenie rozmowy uświadamiającej, pozwalającej ustalić poziom kompetencji pracownika, jego świadomego podejścia do zapewnienia bezpieczeństwa własnego i współpracowników oraz przyczyny jego niebezpiecznych zachowań;
• wyjaśnienie bezpiecznych metod i technik wykonywania pracy, opracowanie działań korygujących;
• pozytywne motywowanie pracownika do bezpiecznej pracy;
• budowanie wysokiej kultury bezpieczeństwa pracy w zespole.

Bardzo ważną częścią narzędzia, jakim jest behawioralny audyt bezpieczeństwa, są metryki oceny efektywności. W naszej firmie opracowano i generuje się w formie elektronicznej następujące parametry:

1. Statystyki audytów behawioralnych oraz niebezpiecznych warunków/zachowań (NW/NZ) – dynamika pomiędzy przeprowadzonymi audytami a wykrytymi NW/NZ;
2. Wskaźnik audytów behawioralnych – porównanie wskaźnika z linią ostrzegawczą;
3. Dynamika działań – ile działań zaplanowano, a ile zrealizowano;
4. Dynamika propozycji pracowników – ile zgłoszono propozycji, a ile zrealizowano;
5. Grupa ryzyka – dynamika liczby pracowników w grupie ryzyka;
6. Ranking pracowników z największą liczbą niebezpiecznych zachowań/warunków;
7. Klasyfikacja i potencjalne skutki – według następujących kategorii:

- reakcja pracownika

- odzież robocza i ŚOI

- instrukcje, zasady i procedury

- pozycja/postawa pracowników, działania ludzi

- stan narzędzi i sprzętu

- porządek na stanowisku pracy

8. Potencjalna waga skutków – wysoka, średnia i niska.

Dodatkowo, w ramach rozwoju systemu Kultury Bezpieczeństwa, wprowadzono zmiany mające na celu uproszczenie wypełniania formularza audytu behawioralnego z 15 do 5 minut:

• dodano możliwość pochwalenia pracownika (zajmuje 1 minutę podczas wypełniania audytu);
• zautomatyzowano parametry wyboru kryteriów audytu;
• dodano możliwość wprowadzenia bezpiecznego audytu (zajmuje 2 minuty podczas wypełniania audytu);
• dodano możliwość zaznaczenia opcji "wyeliminowano na miejscu" (wyklucza konieczność opisywania działań, które zostały zrealizowane podczas przeprowadzania audytu).

W celu dekompozycji według klasyfikacji i potencjalnych skutków (kategorie audytów behawioralnych) uszczegółowiono wybór przyczyn:

• brak wiedzy pracownika;
• niedoszacowanie ryzyka przez pracownika, przecenienie własnych możliwości;
• przełożony zmusza do wykonywania pracy w niebezpiecznych warunkach;
• inne przyczyny.