Krótko o istocie metodologii:
Klasyczny proces zarządzania zagrożeniami i ryzykiem wygląda następująco:
W niniejszym artykule nie będę opisywać całej metodologii, lecz zwrócę uwagę na istotne moim zdaniem kwestie na każdym etapie!
Ważne uwagi do poszczególnych etapów:
- angażowanie pracowników (poprzez ankiety, grupy fokusowe, włączenie do grup „polowania na ryzyko”);
- posiadanie klasyfikatora zagrożeń;
- trójskładnikowe sformułowanie ryzyka (skutki – zdarzenie niebezpieczne – przyczyna);
- metodologia powinna uwzględniać ryzyka HSE (BHP i bezpieczeństwa przemysłowego).
- zrównoważona macierz oceny ryzyka (w czerwonej strefie na podstawie wyników oceny nie powinno znajdować się więcej niż 5% ryzyk);
- metodologia oceny ryzyka na podstawie macierzy powinna uwzględniać (oprócz statystyk) również: częstotliwość przebywania personelu w strefie ryzyka, stężenie substancji niebezpiecznych (NDS), które mogą oddziaływać na pracowników lub środowisko w przypadku wystąpienia ryzyka itd.
- przeprowadzenie analizy istniejących barier;
- stosowanie zasady SMART przy opracowywaniu działań;
- stosowanie hierarchii środków kontroli.
- prostota metodologii obliczania prognozy redukcji poziomu ryzyka (obliczenia teoretyczne) po wdrożeniu działań.
- grupowanie działań dotyczących kluczowych ryzyk (TOP) w programy celowe;
- przypisanie nadzoru nad realizacją działań dla każdego z kluczowych ryzyk kadrze zarządzającej (np. ryzyko – upadek z wysokości – nadzoruje dyrektor ds. remontów).
- pamiętanie o dokonywaniu ponownej oceny ryzyk i prezentowaniu wyników kadrze zarządzającej.
Bardzo ważne:
- grupy robocze w obszarach operacyjnych;
- grupa robocza na poziomie wydziału/oddziału;
- grupa robocza (komisja centralna) na poziomie przedsiębiorstwa.
- Komitet ds. Ryzyk w każdym oddziale;
- Komitet ds. Ryzyk przedsiębiorstwa;
- Komitet ds. Ryzyk Spółki.
Jak każdy system, system zarządzania ryzykiem należy budować i rozwijać zgodnie z cyklem PDCA (cykl Deminga).